Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Voormalige wallen à Agde dans l'Hérault

Patrimoine classé
Patrimoine urbain
Patrimoine défensif
Rempart

Voormalige wallen

    Rue du Quatre-Septembre
    34300 Agde
Eigendom van de gemeente
Crédit photo : Fagairolles 34 - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Moyen Âge central
Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1300
1400
1500
1600
1700
1800
1900
2000
4e quart XIIe siècle
Eerste romaanse vestingwerken
XIVe siècle
Grote bouw van wallen
1562
Protestants verzet
1632
Sloop van de citadel
1984
Historisch monument
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Remparts (belangrijk deel van het eerste) (geen kadastrale zaak; openbaar domein): classificatie bij decreet van 21 december 1984

Kerncijfers

Richelieu - Kardinaal en minister van Lodewijk XIII Ordineerde de sloop van de citadel in 1632.
Charles Martel - Hoofdfrank Breng Agde terug naar de Saracenen in 737.
Jacques Beaudiné (baron de Crussol) - Protestantse leider Nam Agde in 1562 tijdens de godsdienstoorlogen.
Thédise Balbi - Bisschop van Agde Traita met Amaury de Montfort in 1219.

Oorsprong en geschiedenis

Agde's wallen, geclassificeerd als Historic Monument in 1984, hebben een architectonische stratificatie die drie belangrijke perioden weerspiegelt. Hun basis, bestaande uit grote blokken, kon teruggaan naar de Griekse of Romeinse oudheid, hoewel sommige assizes werden toegeschreven aan Romeinse vestingwerken gebouwd rond 1185. Het grootste deel van de huidige werken dateert echter uit de 14e eeuw, toen de stad werd verdeeld in twee verschillende entiteiten: de Cité (huis van de bisschop en de kathedraal van Saint-Étienne) en de wijk (met de parochies van Saint-Sever en Saint-André), elk beschermd door zijn eigen behuizing. Deze wallen, 676 m lang voor de stad en 745 m lang voor het dorp, werden doorgedrukt door vierkante of rechthoekige torens, nu vermist.

In de 16e eeuw onderging de wallen grote veranderingen, gekenmerkt door de toevoeging van grote bogen en gemerloneerde bovenbouwen die werden doorboord door caliper boogschieten, waarschijnlijk gekoppeld aan de oorlogen van Religie die de regio roerden. Een citadel werd toen ook opgevoed als voortzetting van de vestingwerken, alvorens in 1632 in opdracht van Richelieu te worden gesloopt. De sporen van religieuze conflicten zijn nog steeds zichtbaar, als een schild verzegeld in de wallen ter herdenking van het protestantse verzet in 1562. Deze transformaties illustreren de opeenvolgende militaire aanpassingen, tussen middeleeuwse verdediging en de strategische inzet van de Renaissance.

De geschiedenis van Agde, nauw verbonden met zijn wallen, wordt gekenmerkt door geweld en wederopbouw. De stad, de zetel van een bisschop sinds de Wisigotische tijd, werd op zijn beurt geplunderd door de Saracenen (725), de Vikingen (859), en verwoest tijdens de Albigois kruistocht (XIIIde eeuw). De wallen, symbolen van episcopale en communale macht, werden ook een probleem tijdens botsingen tussen consuls (bourgeois vertegenwoordigers) en bisschoppen, met name na de oprichting van de Algemene Raad in 1524. Hun gedeeltelijke behoud biedt vandaag een tastbare getuigenis van de politieke en militaire dynamiek die Agde van de Middeleeuwen tot de moderne tijd vormde.

De huidige resten, gelegen aan de Rue du Quatre-Septembre, omvatten 14e-eeuwse courtines (zoals die versierd met een gepantserd schild), 16e-eeuwse bogen, en later heroveringen. Hun classificatie in 1984 onderstreept hun erfgoedwaarde, hoewel hun exacte ligging en staat van instandhouding gedeeltelijk gedocumenteerd blijven. Deze wallen, eigendom van de gemeente, herinneren ook aan de strategische rol van Agde, een begeerde mediterrane haven, vooral tijdens de conflicten tussen Aragonese en Frans of tijdens de oorlogen van Religie, waar de stad verschillende keren van hand veranderde.

Naast hun verdedigingsfunctie belichamen de Agde wallen de stedelijke en sociale veranderingen van de stad. Hun opbouw en hervorming vielen samen met de groei van het consulaat (gemeentelijke instelling al in 1206), de spanningen tussen episcopale macht en de handelsburgerij, en de geleidelijke integratie van Agde in het koninkrijk Frankrijk na de Albigois Kruistocht. Hun hybride architectuur, die lokale vulkanische basalt en grootte stenen combineert, weerspiegelt ook de middelen en knowhow die beschikbaar zijn in Languedoc, tussen oud erfgoed en middeleeuwse innovaties.

Externe links