Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Koninklijke Vervaardiging van Montolieu werd opgericht in 1734 door Louis Pascal (1695-1752), in opdracht van Lodewijk XV, en werd de 12e Koninklijke Vervaardiging van Languedoc. Zij ontving een jaarlijkse donatie van 3.000 frank en een contingent van 600 vellen per jaar, bekend om hun finesse. De top strekte zich uit van 1742 tot 1790, onder leiding van Pierre-André-Louis Thoron van 1756. Het gebouw, voltooid in 1740, was de thuisbasis van werkplaatsen, kratten en woningen, gevoed door de rivier de La Dure.

Het gebouw, geregistreerd als historisch monument in 2004, werd getransformeerd in de 19e en 20e eeuw. Na de Revolutie begon het verval, geaccentueerd door oorlogen. In 1909 werd het verkocht en vervolgens omgebouwd tot kamers. Tussen februari en september 1939 diende hij als internering voor Spaanse Republikeinse vluchtelingen. De architectuur, gekenmerkt door een koninklijke patroon gehamerd op de revolutie, getuigt van haar prestigieuze industriële verleden.

De textielindustrie in Montolieu dateert uit de middeleeuwen, met familieworkshops uit de 14e eeuw. De 1312 charter toegekend door Philippe le Bel gunstig voor hun ontwikkeling. Na de Religieoorlog structureerde Colbert deze activiteit in de 17e eeuw, wat leidde tot de oprichting van de Koninklijke Vervaardiging. De zuiverheid van het water van La Dure legde de textielimplantatie uit, waarbij lokale knowhow en monarchie werden gecombineerd.

Het gebouw, rechthoekig, omvatte een verhoogde begane grond voor de werkplaatsen, een edele verdieping voor de appartementen van de eigenaar, en zolders die dienen als winkels. De decoratie, nuchter, was beperkt tot de mist van marmer of houten open haarden. De hydraulische wateropname, aanvankelijk aan de voorzijde, werd gedeeltelijk gevuld in 1688 om een straat te bouwen.

Externe links