Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De voormalige briefpapier van Vaux, gelegen in Payzac, Dordogne, werd opgericht door Camille Bon in het 3e kwartaal van de 19e eeuw op de site van een ijzersmid in 1861 omgedraaid. De meeste installaties, waaronder de augetwielen (gedeeltelijk uit de 18e eeuw) en de papiermachines (gemaakt in Angoulême en Limoges), werden rond 1860 gebouwd. Deze industriële site, met een opmerkelijke homogeniteit, geproduceerd roggepapier een limousine innovatie gebruikt om vlees te verpakken in slagers. De productielijn, bediend met twee hydraulische wielen en later aangevuld door een gasgen en ketel (geïnstalleerd in 1925) bleef meer dan een eeuw operationeel met dezelfde apparatuur.

Het briefpapier heeft zijn activiteiten in 1968 stopgezet, nadat het de groei van de regionale papierindustrie symboliseerde. De site, gekocht door de gemeente Payzac, omvat sinds 1996 beschermde elementen: bekkens, kanalen, hydraulische wielen, werkplaatsen met hun machines (raffinaderijen, cutters, droger cilinders), ketelruimte en arbeiderswoningen. Deze installaties illustreren een bijna intacte productieketen, waar hydraulische en thermische energie werd gecontroleerd om stro en rogge om te zetten in verpakkingspapier, dat tegemoet kwam aan de behoeften van lokale handelaren.

De meesters geïdentificeerd zijn de Nexon (Limoges), Duveau en Trousset (Angoulême) workshops voor de ronde machine, en Serves Frères (Saint-Étienne) voor de 1905 boiler. De classificatie als historisch monument in 1996 onderstreept de erfgoedwaarde van deze site, getuige van pre-elektrische industriële technieken en de aanpassing van oude smederij aan nieuwe producties. Het herstel van de gemeente is erop gericht dit technische en sociale erfgoed te behouden, gekoppeld aan het werk- en ambachtsleven van New Aquitaine.

Externe links