Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Fort Carré d'Antibes werd gebouwd in de 16e eeuw onder het bewind van Hendrik II om de grens tussen het koninkrijk Frankrijk en het hertogdom Savoy te versterken, vervolgens verbonden met Spanje. Het ligt op het schiereiland Saint-Roch en vervangt een middeleeuwse kapel met een centrale toren, de St. Lawrence Tower, voltooid rond 1553. De gebastioneerde architectuur, waarschijnlijk ontworpen door Jean de Renaud (bekend als Jean de Saint-Rémy), weerspiegelt de defensieve behoeften van de tijd, na de zakken Antibes door de Spanjaarden in 1524 en 1536.

Vauban bezocht het fort in de jaren 1680 en stelde verbeteringen voor, maar weinigen werden bereikt. Alleen comfortwerk voor de troepen en externe verdedigingen werd uitgevoerd door ingenieur Antoine de Niquet. Het fort, gebruikt als gevangenis tijdens de Tweede Wereldoorlog, werd aan het eind van de 19e eeuw militair ontmanteld na Nice's gehechtheid aan Frankrijk (1860), waardoor zijn strategische positie overbodig werd.

In 1906 werd Fort Carré gerestaureerd door vrijwilligers van de Club du Vieux Manoir tussen 1979 en 1985. De stad Antibes werd in 1997 aangekocht en is sinds 1998 voor het publiek toegankelijk. De architectuur, gekenmerkt door gewelfde kazematten en een annulair gebouw, getuigt van Renaissance militaire technieken. Interieurcoatings behouden sporen van geschilderde decoraties uit de 18e en 19e eeuw.

De site herbergt nu overblijfselen van zijn militaire verleden, zoals een 20e-eeuwse strijder's reis, evenals ruimtes gewijd aan jeugd en sport. De buitenste omheining, genoemd fort van de Presquíle of fort Reille, maakt ook deel uit van de classificatie. Het fort illustreert de evolutie van de kustfortificaties, van de Italiaanse oorlogen tot de hedendaagse symbolische rol.

Externe links