Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Fort Dauphin, gelegen in Briançon, Hautes-Alpes, is een geavanceerde militaire post ontworpen om de Vallon du Fontenil te bewaken en de forten van de hoofden en Randouillet te beschermen. Met het fort des Salettes sloot hij de weg naar Italië af en bezette een strategische flat op 1,440 m boven de zeespiegel, binnen het kanon van andere structuren. Zijn positie, aan de voet van de Infernet-rug, maakte het tot een belangrijk punt voor de verdediging van de Alpengrens vanaf het begin van de achttiende eeuw.

Het oorspronkelijke project dateert uit 1711 met een "projected dread" over de plannen van ingenieur Tardif, maar de realisatie ervan werd onderbroken door het einde van de Spaanse Successieoorlog (1713) en de dood van Lodewijk XIV. Tussen 1724 en 1734 wekte de gewijzigde grensroute het werk weer op, waardoor de angst omging tot een sterk bolwerk rond 1734. Hij werd in 1729 benoemd tot fort Dauphin ter ere van de geboorte van Lodewijk XV, zoon van Lodewijk XV en toekomstige vader van Lodewijk XVI. In 1793 onderging hij enkele wijzigingen, behalve de toevoeging van een kruitwinkel tussen 1874 en 1877.

Fort Dauphin is ontworpen als schild voor het Fort des Têtes en is een trapeziumvormige vesting omringd door een greppel met contrascarp en bedekt pad. De toegang naar het zuiden, gekenmerkt door een houten hek overdekte door een driehoekige pediment, leidt naar een gewelfde barakken met bombardementen, uitgerust met een tank en moordenaars. In 2007 werd een historisch monument opgericht, dat de militaire architectuur van Vauban illustreert, hoewel de relevantie ervan na 1858 daalde met de evolutie van gestreepte artillerie.

Het fort maakt deel uit van Briançon's verdedigingssysteem, verbeeld na de Savoyard invasie van 1692. Vauban, hoewel genoemd als een belangrijkste aannemer in de bronnen, niet direct toezicht op de bouw ervan, begon een kwart eeuw na zijn dood (1707). Zijn rol was het controleren van de noordelijke rand van de stad, naast de andere forten van de regio. Tegenwoordig weerspiegelt het de militaire strategieën van de 18e en 19e eeuw in de Alpen.

De locatie van het fort, 500 m van het fort van de Drie Hoofden en op dezelfde hoogte, maakte effectieve defensieve coördinatie mogelijk. De gebastioneerde plattegrond en binneninrichting (keukens, trappen, gewelfde kamers) weerspiegelen de normen van de tijd om de stoelen te weerstaan. Ondanks zijn geleidelijke veroudering in het licht van de technische vooruitgang, blijft er een opmerkelijk voorbeeld van premoderne militaire techniek in de bergen.

Externe links