Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Bouc Fort, gelegen aan het eiland Bouc in Martigues (Bouches-du-Rhône), is een militaire structuur die in de 19e eeuw werd omgevormd tot een vuurtoren. Gebouwd bij de ingang van het Caronte-kanaal, dat de Middellandse Zee verbindt met de Berre-vijver, geeft het toegang tot de oliehaven Lavera. De site, die sinds 1930 als historische monumenten wordt genoemd, is onlangs gerestaureerd. De geschiedenis combineert kustverdediging en maritieme bewegwijzering, met elektrificatie van de vuurtoren in 1936 en automatisering in 1998.

In 1840 werd op de bestaande toren van het fort een cilindrische metseltoren gebouwd, met een eerste vast wit licht. De militaire neergang van het fort in 1889 liet alleen de vuurtorenwachter als enige bewoner achter. De plaats werd vervolgens overgebracht naar het ministerie van Oorlog in 1932, voordat het werd bezet door Duitse troepen tussen 1942 en 1944 tijdens de Tweede Wereldoorlog. De huidige metalen toren, geschilderd in grijs, ondersteunt nog steeds de automatische koplamp.

Het fort wordt geassocieerd met militair ingenieur Sébastien Le Prestre de Vauban, hoewel zijn directe vaderschap over dit werk niet expliciet wordt bevestigd in de bronnen. Zijn strategische rol, zowel defensief als maritiem, maakt het een getuigenis van technologische ontwikkelingen (elektrificatie, automatisering) en conflicten van de twintigste eeuw. Vandaag de dag blijft er een belangrijk visueel oriëntatiepunt voor navigatie in de Golf van Fos-sur-Mer.

De administratieve coördinaten plaatsen het monument van Martigues (code Insee 13056), in de regio Provence-Alpes-Côte d'Azur. Het geschatte adres, 9002 Fort de Bouc, weerspiegelt zijn isolement op het eiland. De inscriptie van de historische monumenten in 1930 omvat het hele fort, met nadruk op zijn erfgoed belang en functionele.

Externe links