Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Fort de la Motte-Giron, oorspronkelijk Fort Roussin genoemd, werd gebouwd tussen 1875 en 1876 als onderdeel van het fortificatieprogramma onder leiding van generaal Séré de Rivières, na de Franse nederlaag van 1870. Gelegen op het Bel Air plateau ten westen van Dijon, was het onderdeel van een gordel van acht versterkte posities ontworpen om de stad te beschermen, vervolgens kwetsbaar na de Duitse bezetting. Het land, verworven van de weduwe van een Parijse advocaat, mobiliseerde 1.500 arbeiders, met stenen gewonnen uit de lokale steengroeven van Premeaux-Prissey en d'Is-sur-Tille. Het ontwerp in onregelmatig vijfhoek, omgeven door sloten en uitgerust met caponières, gericht op de controle van de Ouche vallei, het Bourgondische kanaal, en de Parijs-Lyon spoorlijn.

In 1887 probeerde minister Boulanger hem te hernoemen tot fort Roussin als eerbetoon aan admiraal Dijonnais Albin Roussin, maar dit decreet werd een paar maanden later geannuleerd. In 1901 werd het fort gedeeltelijk ontwapend en diende als trainingskamp tijdens de Eerste Wereldoorlog. Tussen 1940 en 1944 gebruikten Duitse troepen als gevangenis voor Franse burgers, vaak later gedeporteerd. Na de bevrijding werd het een doorgangscentrum voor Duitse gevangenen (1944-1948), daarna een militaire locatie tot de ontmanteling in 1954.

Het fort werd in 2002 door de stad Dijon aangekocht en is sinds 2014 gedeeltelijk gerestaureerd. Zijn sloten, nu begraasd door schapen, herinneren aan zijn verleden defensieve rol. De site illustreert de post-1870 militaire architectuur, gekenmerkt door het gebruik van met aarde bedekt metselwerk en een strategische positie die de weg, spoor en rivier assen van de regio. De aangrenzende batterij, in het westen, aangevuld met zijn offensief apparaat, ontworpen om een verlengde stoel te weerstaan.

Externe links