Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Fort du Grand Langoustier is een militair gebouw gebouwd tussen 1633 en 1637 op het eiland Porquerolles, vlakbij Hyères (Var), onder impuls van kardinaal de Richelieu. Dit fort aan de kust, ontworpen om de haven te verdedigen tegen maritieme invasies, bestaat uit een vierkante toren met twee gewelfde niveaus, bovenop een gekrenommeerde terras. De architectuur combineert een veelhoekige behuizing en kanonnen platformen, toegevoegd in 1793 tijdens de Engelse bezetting van het eiland.

In 1810 werd onder Napoleon I een corridor van directe toegang tot de kruitwinkel geboord om de logistiek te versterken, terwijl de bewapening twee kanonnen van 36 en twee van 12 stuks onvoldoende werd geacht. De batterij naast de Advanced wordt dan gemaakt, met identieke onderdelen. Na 1815 werd het fort geleidelijk ontwapend: in 1841 stelde de Commissie d'Armement des Côtes nieuwe uitrusting voor (twee kanonnen en twee granaten), maar in 1874 werd het ontmanteld ten behoeve van moderne werken van Giens.

Het fort werd in 1875 verlaten en werd in 1989 door de Protee vereniging gered en tussen 2006 en 2010 gerestaureerd onder auspiciën van het Nationaal Park Conservatoire du littoral en Port-Cros. Tegenwoordig beschermd en uitzonderlijk open tijdens Erfgoeddagen, weerspiegelt het de evolutie van de verdedigingsstrategieën aan de kust van de 17e tot de 19e eeuw. De leisteen en kwarts architectuur, evenals de positie met uitzicht op Port Fay, maken het een emblematische site van Provençaals militair erfgoed.

De recente restauratie heeft bijgedragen tot het stabiliseren van structuren en het markeren van historische ontwikkelingen, zoals de platform verdedigende toegang of schieten slots. Het fort illustreert ook de opeenvolgende aanpassingen van zijn bewapening, van de gladde kanonnen van de zeventiende eeuw tot de gestreepte stukken van de negentiende eeuw, vóór zijn veroudering voor de landvestingen van de late negentiende eeuw.

Externe links