Fort Saint-Charles, Fort Richepance of Fort Delgrès, vervolgens vulcanologisch laboratorium

Eigendom van het departement

Musea van Frankrijk

Alle Franse forten, vestingwerken en geclassificeerde arsenalen

Photo de Fort Saint-Charles, Fort Richepance of Fort Delgrès, vervolgens vulcanologisch laboratorium

Crédit photo : LPLT - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Renaissance

Temps modernes

Révolution/Empire

XIXe siècle

Époque contemporaine

1600

1700

1800

1900

2000

1649

Bouw van de originele kerker

1759

Genomen door de Engelsen

1794

Opgenomen door Victor Hugues

1802-1803

Delgrès opstand tegen Richepanse

1977

Historische monument classificatie

1989

Renamed Fort Delgrès

Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Het fort (cad. AH 184): bij beschikking van 21 november 1977

Kerncijfers

Charles Houël - Gouverneur en heer van Guadeloupe	Sponsor van de oorspronkelijke kerker (1649).
Louis Delgrès - Resistant mulatto-officier	Symbool van de strijd tegen slavernij (1802).
Antoine Richepanse - Napoleontisch algemeen	Herstel slavernij in Guadeloupe (1802).
Victor Hugues - Revolutionair commissaris	Het fort werd in 1794 herdrukt voor afschaffing.
Père Labat - Missionaris en ingenieur	Verbeterde verdediging van het fort (1702-1703).

Oorsprong en geschiedenis

Fort Delgrès, oorspronkelijk genoemd Fort Saint-Charles, werd gebouwd in het 2e kwartaal van de 17e eeuw onder impuls van Charles Houël, gouverneur en seigneur van Guadeloupe. Deze eerste kerker, een 11 meter vierkante toren op vier verdiepingen, symboliseerde zijn macht over de bevolking. Gesterkt door prominente achthoekige hoeken en twee ommuurde binnenplaatsen, werd het een strategisch punt ondanks vroege kritiek op zijn kleinheid en kwetsbaarheid voor maritieme aanvallen. De site, achtereenvolgens omgedoopt tot Château de Guadeloupe (1700), Fort Royal (1759-1763), of Fort Matilda (1794), was een belangrijk onderwerp in de Frans-Engelse conflicten in West-Indië.

In de 18e eeuw onderging het fort grote expansies (1720-1770) om herhaalde bombardementen tegen te gaan, vooral tijdens de Zevenjarige Oorlog (1759) waar het werd geëvacueerd na een intensieve belegering. Het werd in 1794 door Victor Hugues overgenomen, waardoor de slavernij in Guadeloupe werd afgeschaft. In 1802 werd generaal Richepanse, gestuurd door Napoleon om de slavernij te herstellen, geconfronteerd met de troepen van Louis Delgrès, een mulatofficier symbool van het verzet. Na de nederlaag van Delgrès kreeg het fort de naam Richepanse (1803), waarna het opnieuw Saint-Charles (1960) werd en vervolgens Delgrès (1989) als eerbetoon aan de abolitionistische held.

Ontmanteld militair in 1904, het fort ervaren civiele gebruik (banana hangar, barakken) en degradatie (vuren in 1930 en 1950). In 1977 werd het monument gerestaureerd en nu wordt het beheerd door het directoraat Cultuur van Guadeloupe. Zijn architectuur, gekenmerkt door halfmaan bastions en kazematten, weerspiegelt de opeenvolgende defensieve aanpassingen aan koloniale conflicten. De site, met uitzicht op de Caribische Zee, biedt een panorama van Basse-Terre en Soufrière, terwijl de herinnering aan de strijd voor vrijheid.

De geschiedenis van het fort weerspiegelt de geopolitieke spanningen van West-Indië: Frans-Engelse rivaliteiten, slavenkwesties en lokaal verzet. De nominale evolutie (van Sint Charles tot Delgrès) illustreert de herdenkingsredes, die van een symbool van koloniale macht naar een gedenkteken van afschaffing gaat. De archeologische opgravingen (1995) onthulden overblijfselen van de eerste gebouwen, terwijl de restauraties hun muren en grote barakken bewaarden, gedeeltelijk herbouwd op dezelfde manier.