Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Châtel-sur-Moselle fort, gelegen in de Vogezen, is een van de grootste kastelen in Europa met 5 hectare, 22 torens en 1,4 km aan wallen. Zijn geschiedenis begon in 1072 met de oprichting van het graafschap Vaudémont, toen keizer Hendrik IV de regio toeschreef aan Gérard d'Alsace na een broederlijk conflict. Het eerste kasteel, gebouwd tussen 1072 en 1100, omvat een 35-meter kerker en een vierhoekige behuizing, evenals een Romaanse kerk gewijd aan Saint Laurent, parochie tot de 15e eeuw.

In de 12e eeuw werd het kasteel uitgebreid onder impuls van de Graven van Vaudémont, vazalen van de Hertogen van Bar. Tussen 1220 en 1250 werd een tweede binnenplaats toegevoegd, beschermd door vier militaire torens, waaronder een deurtoren met ophaalbrug. De stad beneden is omgeven door een muur aan het kasteel. In 1317, een franchise charter verleend rechten aan de bevolking, bevordering van de stedelijke ontwikkeling. Het fort ging in 1373 over in de handen van de familie Neufchâtel, verbonden met Bourgondië, wat een periode van spanning met de hertogen van Lotharingen markeerde.

Tussen de 15e en 16e eeuw onderging het fort drie grote uitbreidingen om zich aan te passen aan de artillerie. Thiébaut VIII (1410-1420) voegt een noordelijke omheining toe, geflankeerd door vijf kanonnentorens, terwijl Thiébaut IX (1444-1460), maarschalk van Bourgondië, een 57-meter sloot en een zuidschildmuur bouwt. Deze regelingen staan Châtel toe om twee zetels van de hertog van Lotharingen te weerstaan (1467, 1471). In de 16e eeuw richtte Félix de Werdenberg een nieuw seigneurieel hotel op voordat het fort in 1544 naar Lotharingen terugkeerde.

De Dertigjarige Oorlog (17de eeuw) markeerde een keerpunt: Châtel kreeg negen zetels tussen 1634 en 1670. In 1671 beval Lodewijk XIV zijn gedeeltelijke vernietiging door Franse troepen, en de lokale bevolking begroef het terrein onder de aarde. In de 18e eeuw vestigden zich twee kloosters, gevolgd door een seminarie in 1832. Het fort werd in 1972 herontdekt door de Oude Châtel Vereniging en werd in 1988 geclassificeerd als historisch monument. Restauratiewerk onthult nu zijn uitzonderlijke reikwijdte.

Externe links