Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het koninklijke fort van Najac, gebouwd op een rotsachtige uitloper met uitzicht op de Aveyron vallei, ontstond rond 1100 met de bouw van een eerste castrum door Bertrand de Saint-Gilles, zoon van graaf Raymond IV van Toulouse. Deze Romaanse kerker, de basis van het huidige kasteel, diende als strategische sluis in de Basse-Marche du Rouergue, tegenover de ambities van de Trencavel in Albigeois en de Graven van Barcelona. De locatie, verdeeld over verschillende lokale lijnen (Najac, Cadoule, Gros), werd een kwestie van de 12e eeuwse zuidelijke conflicten, met name tijdens de oorlog tussen Alphonse Jourdain de Toulouse en Roger Trencavel (1141-1142).

In de 13e eeuw werd het kasteel volledig herbouwd tussen 1253 en 1266 door Alphonse de Poitiers, broer van Lodewijk IX en graaf van Toulouse door zijn huwelijk met Jeanne de Toulouse. Dit "nieuwe kasteel" van Philippische Gotische stijl, bevat de primitieve Romaanse toren en voegt courtines van 25 meter hoog, ronde anti-sape torens, en record boogschutters van 6,80 meter ontworpen voor drie gelijktijdige boogschutters. Najac, de zetel van een koninklijke kracht, controleerde de Aveyron parades en beveiligde verbindingen tussen de Rouergue en de provincies verenigd met de Kroon. De kerker, culminerend op 200 meter boven de rivier, symboliseert Capetische macht voor de Plantagenets.

Het kasteel speelde een belangrijke rol tijdens de Honderdjarige Oorlog: bezet door de Engelsen aan het eind van de 14e eeuw, werd het overgenomen door de Najacois door middel van een truc. Tot 1370 herbergde het de zetel van de senaatsvloer van Rouergue, voordat het werd overgebracht naar Villefranche. In de 16e en 17e eeuw was het de scène van de godsdienstoorlogen (bezet door de katholieken in 1573) en de opstand van de Croquants (in 1643, overgenomen door de boeren door de troepen van Mazarin). Het werd in 1794 als nationaal eigendom verkocht en gedeeltelijk ontmanteld als steengroeve.

Gered van de 19e eeuw ruïne door de familie Cibiel, werd het kasteel geclassificeerd als een historisch monument in 1925. De architectonische eigenaardigheden van de middeleeuwse cachot, kapel met sporen van schilderijen, en een gestolen gang die de Romaanse toren met de kerker verbindt maken het een intacte getuigenis van de dertiende eeuwse militaire kunst. Nooit met geweld genomen, illustreert het de evolutie van defensieve technieken, van Romeinse castella tot de Kaapse koninklijke vesting.

Het fort is nu open voor het publiek. De geschiedenis weerspiegelt de feodale strijd van de Midi (Toulouse vs Trencavel), de integratie van de Rouergue in het koninklijk domein, en de sociale omwentelingen van de 16e-17e eeuw. De reusachtige boogschieterijen, uniek in de wereld, en zijn strategische positie maken het een belangrijke site van het Occitaanse erfgoed.

Externe links