Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Mathildepit, geopend in 1831 door de Anzin Mine Company in Denain, werd genoemd ter ere van Mathilde Bonaparte, de nicht van Napoleon I. Het begon op 15 juli 1831, vijf jaar na de Villars put, de eerste van de gemeente. Oorspronkelijk met de hand gegraven tot 13 meter, gebruikte de put vervolgens een stoommachine om het bekken op 71 meter te bereiken. De put werd al snel de meest productieve van Denain, die aders exploiteerde als president (103 m) of Edmond (155 m), met een piek van 22.000 ton in 1837.

Ondanks moderniseringen, waaronder een extractiemachine in 1855 die het verkeer van personeel mogelijk maakte, daalde de productie door een slechte storting. In 1862, na 549.000 ton steenkool te hebben gewonnen, werd de exploitatie stopgezet. De put, bewaard voor ventilatie tot 1863, werd gevuld, maar de oppervlakte gebouwen werden omgezet in woningen. De faciliteiten omvatten een toegangshelling, een tuin en een gedeeltelijk bewaard paardrijden.

In de 21e eeuw materialiseerde Charbonnages de France het hoofd van de bron en de put werd in 2010 als historische monumenten genoemd. In 2012 werd het onderdeel van de Werelderfgoedlijst van UNESCO, onder de 353 elementen van het mijnbekken Nord-Pas-de-Calais (terrein 17). Vandaag de dag getuigt de site van het industriële erfgoed van Denain, gekenmerkt door kolen, staal en metallurgie, die deze stad omvormde tot een belangrijk economisch centrum.

De omzetting van gebouwen in woningen al in 1863 illustreert een vroege overgang naar civiel gebruik van mijninfrastructuur. De jaarlijkse inspecties van de GMRO en het behoud van het platform onderstrepen het belang van het erfgoed. De Mathilde put, met zijn geschiedenis verbonden aan de familie Bonaparte en de industriële revolutie, belichaamt zowel de successen als de beperkingen van de steenkoolwinning in de regio.

Externe links