Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Pit number 11 - 19, bekend als Saint-Pierre of Pierre Destombes, is een voormalige kolenmijn in de Nord-Pas-de-Calais mijnbekken, gelegen in Loos-en-Gohelle. In 1891 of 1893 geopend door de Compagnie des mines de Lens, bestond het oorspronkelijk uit put nr. 11, waaraan in 1909 een ventilatieput werd toegevoegd (nr. 11 bis). Rondom het terrein worden mijnbouwsteden, scholen en een kerk gebouwd om arbeiders en hun gezinnen in de gemeenten Lens, Lievin en Loos-en-Gohelle te huisvesten. De productie begon in 1894, maar de installaties werden vernietigd tijdens de Eerste Wereldoorlog en herbouwd in een architectonische stijl typisch voor de Lens mijnen.

Na de nationalisatie van 1946 werd de put lid van de Lens Group en de Lens-Liévin Group in 1952. Negentien, uitgerust met een betonnen toren van 66 meter, werd uit 1954 gegraven en in 1960 in dienst genomen. De put werd een concentratielocatie en centraliseerde de winning van verschillende andere putten (nr. 2, 3, 4, 7, 9, 12) tot de definitieve sluiting op 31 januari 1986. De putten werden in 1987 gevuld, maar een groot deel van de faciliteiten, waaronder het paardrijden en de extractie toren, werden bewaard.

Butorials nrs. 74, 74A en 74B, een van de hoogste in Europa (146 meter), zijn belangrijke overblijfselen van de site, de thuisbasis van opmerkelijke biodiversiteit (205 plantensoorten, 82 vogelsoorten). Gerangschikt een historisch monument in 2009 en geregistreerd als UNESCO World Heritage Site in 2012, pit n° 11 - 19 vandaag symboliseert het industriële erfgoed van de mijnbouwbekken. De site herbergt nu Common Culture, een nationale scène, en blijft een belangrijke getuigenis van de sociale en technische geschiedenis van de regio.

De metalen grensing van put nr. 11, gedateerd 1923, en de betonnen toren van put nr. 19, uniek in het bekken, illustreren de evolutie van mijnbouwtechnieken. De aangrenzende arbeiderssteden, gedeeltelijk gerenoveerd, evenals scholen en de apotheek (geregistreerd in 2009), voltooien dit erfgoed. De kerk van Petrus, herbouwd in 1923 na de Grote Oorlog, werd verwoest in 1987.

Pit nummer 11 - 19 speelde een centrale rol in de lokale economie, met duizenden werknemers en het structureren van het stadslandschap. De sluiting in 1986 markeert het einde van een industrieel tijdperk, maar het behoud ervan is nu een plek van geheugen en cultuur. Earthbows, geclassificeerd op UNESCO, zijn beschermde natuurgebieden geworden, terwijl industriële gebouwen artistieke gebeurtenissen huisvesten, waardoor de verbinding met de gemeenschap blijft bestaan.

Externe links