Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Oorsprong en geschiedenis

De Villers-Farlay tegeloven, ontdekt in de 19e eeuw, is een Gallo-Romeinse vestige opmerkelijk voor zijn staat van instandhouding. Deze oven, van vierkante plan (6 meter zijde) en volledig gebouwd van terracotta, werd ontdekt tijdens archeologische opgravingen uitgevoerd in 1991-1992. Het onderscheidt zich door de aanwezigheid van de tong, de basis van het laboratorium (bovenste kamer), en vooral door een rij van kanalen tegels (imbrices) die niet na het koken, een zeldzaam geval.

De werkplaats, nu beschermd als een historisch monument (geregistreerd bij decreet van 23 augustus 1994), biedt een unieke getuigenis van tegelproductietechnieken in het Gallo-Romeinse tijdperk. De structuur, die eigendom is van de gemeente Villers-Farlay (Département du Jura, regio Bourgogne-Franche-Comté), is gevestigd met een "a priori bevredigend" nauwkeurigheid. Zijn archeologische interesse ligt in zijn architectuur en de overblijfselen van zijn laatste koken, die oude ambachtelijke praktijken verlichten.

De ontdekking en studie van deze oven hielp de organisatie van tegelworkshops in Romeinse Gallië beter te begrijpen. Deze plaatsen, vaak in de buurt van klei en hout, speelden een sleutelrol bij de bouw van habitats en openbare infrastructuur. De aanwezigheid van nog aanwezige tegels duidt op een plotselinge stopzetting van de activiteit, mogelijk gekoppeld aan lokale economische of politieke veranderingen.

Externe links