Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Kasteel Fressac, gebouwd in de 13e eeuw, is een typisch voorbeeld van middeleeuwse schuilplaats kasteel. Gelegen op de heuvel van Castellas op 340 meter hoogte, het meet ongeveer 40 meter in zijn grootste dimensie. De ruïnes, zichtbaar vanuit Monoblet, Anduze en Saint-Hippolyte-du-Fort, onthullen geavanceerde verdedigingssystemen: barbacan, poternes, stuitligging, stinken en veronderstelling. De behuizing, twee keer verhoogd, en de bout gaten getuigen van de architectonische evolutie. Hoewel het eigendom is van de gemeente Fressac, is de toegang sinds 2019 verboden vanwege het risico van instorting.

Volgens de bronnen werd het kasteel gebouwd door de Bermonds van Anduze en Sauve, een lokale adellijke familie. De traditie roept een verblijf op van Blanche de Castille, moeder van Saint Louis, hoewel deze informatie onbevestigd blijft. In de 18e eeuw, tijdens de Camisardoorlog, diende het als toevluchtsoord voor de bevolking tijdens aanvallen, zoals die van Sauve in december 1702. De plaats, verkocht in 1808 aan Simon de Verdelhan, werd in 1992 symbolisch aan de gemeente overgedragen door de familie Verdelhan des Molles.

De kerker, bewaard op drie niveaus, dateert waarschijnlijk uit het begin van de 13e eeuw. Gebouwd van gegraveerde stenen, het beschikt over een monoliet tympanische deur met een volledige boog. De interieurplanade, omgeven door een intacte wand van behuizing, wordt begrensd door een ronde weg met vuurpijlen. Geen toren flanken het geheel, maar consoles wijzen op de vroegere aanwezigheid van steigers. Er blijven twee gewelfde kamers over, waarvan er één als tank werd gebruikt. Gerangschikt Historisch Monument in 1992, het kasteel illustreert de Cevenola defensieve architectuur.

De toegang tot het kasteel is sinds februari 2019 strikt verboden, na een studie bleek een dreigend gevaar in verband met de instorting van een kluis. Ondanks zijn staat blijft het een belangrijke getuigenis van het middeleeuwse erfgoed van de Gard. De overblijfselen, hoewel kwetsbaar, behouden opmerkelijke architectonische elementen, zoals de parapet van het ronde pad en verdedigingssystemen. De gemeente bezit het nu en garandeert het behoud ervan en beperkt de risico's voor bezoekers.

Externe links