Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Palais Lumière, gelegen aan de Quai Charles-Albert-Besson in Évian-les-Bains (Haute-Savoie), is een voormalige thermische inrichting gebouwd tussen 1900 en 1902 door architect Ernest Brunnarius. Hij volgde een eerste thermische gebouw opgericht in 1827 op de Grand-Rue (nu National Street), gekocht in 1858 door de Waters Society en gerestaureerd in 1880 voor de sloop. Het nieuwe paleis, gebouwd in gewapend beton (Hennebique systeem), baksteen en steen, onderscheidt zich door zijn centrale koepel en twee campaniles versierd met vlammende zandstenen gemaakt door keramisch Alexandre Bigot. De vestibule bewaart muurschilderingen van Jean Benderly, terwijl de lobby beelden en glas-in-lood ramen herbergt.

In 1986 werd de vestiging gedeeltelijk als Historisch Monument geclassificeerd voor zijn gevel, lobby en vestibule. De stad Évian kocht het terug in 1996 en toevertrouwde de renovatie aan de architecten Michel Spitz en François Châtillon. In 2006 is het in het kader van de naburige mediabibliotheek opnieuw geopend als conferentiecentrum en tentoonstellingscentrum. De gerestaureerde architectuur heeft zijn koepel en zijn campagniles gevonden, symbolen van zijn thermale en artistieke erfgoed.

De geschiedenis van het Palais Lumière weerspiegelt de gouden eeuw van alpine kuuroorden in het begin van de 20e eeuw, waar Evian-les-Bains, bekend om zijn mineraalwater, een gemakkelijke klantenkring trok. De transformatie van het gebouw in een culturele ruimte illustreert de aanpassing van het industriële en kusterfgoed aan hedendaagse kwesties, waarbij historische instandhouding en toeristische dynamiek worden gecombineerd. De tentoonstellingen die sinds 2006 worden georganiseerd, gewijd aan kunstenaars als Rodin, Chagall of Chaplin, markeren deze nieuwe roeping en eren het thermale verleden.

Externe links