Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Fuseau de Margot à Pledran à Plédran en Côtes-d'Armor

Patrimoine classé
Mégalithes
Menhirs
Côtes-dArmor

Fuseau de Margot à Pledran

    D27
    22960 Plédran
Fuseau de Margot à Plédran
Fuseau de Margot à Plédran
Fuseau de Margot à Plédran
Fuseau de Margot à Plédran
Fuseau de Margot à Plédran
Fuseau de Margot à Plédran
Crédit photo : Crepi22 - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Néolithique
Âge du Bronze
Âge du Fer
Antiquité
Haut Moyen Âge
Moyen Âge central
Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
4100 av. J.-C.
4000 av. J.-C.
0
1900
2000
Néolithique
Bouwperiode
29 juin 1965
MH-classificatie
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Menhir dit de la Touche-Bude (zaak E 235): indeling bij beschikking van 29 juni 1965

Kerncijfers

Information non disponible - Geen karakter geciteerd Bronnen vermelden geen verwante historische actoren.

Oorsprong en geschiedenis

Het Menhir de la Touche-Bude, beter bekend als Fuseau de Margot, is een iconisch megalithisch monument gelegen in de gemeente Pledran, in het departement Côtes-d-Armor in Bretagne. Deze menhir, gesneden in graniet, onderscheidt zich door zijn fusiformvorm, van 3,20 meter hoog voor 1,90 meter breed en 1,35 meter dik. Zijn populaire naam, "Fuseau de Margot," roept een lokale traditie of legende op, hoewel de geschreven bronnen de exacte oorsprong niet specificeren. Gerangschikt als historisch monument sinds 29 juni 1965, getuigt het van het belang van megalithische constructies in deze regio rijk aan prehistorische overblijfselen.

De menhir bevindt zich precies op "48 Le Heussard, 22960 Pledran," volgens de beschikbare geografische gegevens. Zijn classificatie onder historische monumenten benadrukt zijn erfgoed en archeologische waarde, waardoor dit overblijfsel van Neolithicum wordt beschermd. De bronnen vermelden ook de andere officiële naam, "menhir de la Touche-Bude," en de kadastrale identificatie onder Parcel E 235. Hoewel details over het gebruik of de oorspronkelijke betekenis niet expliciet worden beschreven in bronteksten, werd dit soort monument meestal geassocieerd met begrafenissen, rituelen of territoriale praktijken in neolithische samenlevingen.

Bibliografische referenties, zoals in het boek De megalieten van het arrondissement Saint-Brieuc de Loïc Langouët (2005) bevestigen de integratie in het megalithische landschap van Breton. Deze menhir maakt dus deel uit van een breder aantal prehistorische sites aan de Côtes-d'Armor, die de kennis en overtuigingen weerspiegelen van de gemeenschappen die het enkele millennia geleden bouwden. Beschikbare bronnen, waaronder Wikipedia en Monumentum, bieden aanvullende informatie over de locatie, bescherming en fysieke kenmerken, maar vermelden geen recente archeologische opgravingen of bijbehorende ontdekkingen.

De nauwkeurigheid van de locatie wordt geschat als "passible" (niveau 5 van de 10) op basis van Monumentgegevens, wat wijst op een benadering in GPS-coördinaten of exact adres. Een foto in licentie van Crepi22, Creative Commons, illustreert dit monument en draagt bij aan de visuele documentatie. Tot slot versterkt de opname ervan in thematische portalen, zoals die gewijd aan megalitisme of Franse historische monumenten, de verankering ervan in het Bretonse en nationale culturele erfgoed.

Er is geen informatie beschikbaar over de toegankelijkheid van de site voor het publiek, bijbehorende diensten (rondleidingen, verhuur) of gedetailleerde archeologische studies. Bronnen richten zich voornamelijk op de fysieke beschrijving, rechtsbescherming en administratieve locatie. Deze menhir blijft dus een stille maar welsprekende getuige van de praktijken en de maatschappelijke organisatie van neolithische bevolkingsgroepen in Bretagne, maar vormt een punt van interesse voor degenen die gepassioneerd zijn door geschiedenis en archeologie.

De Saint-Brieuc regio, waaraan Pledran is verbonden, staat bekend om zijn dichtheid van megalithische sites, die een oude en voortdurende menselijke bezetting weerspiegelt. De Fuseau de Margot, door zijn omvang en vorm, had een symbolische of praktische rol kunnen spelen in het prehistorische landschap, hoewel de bronteksten niet de exacte functie ervan kunnen specificeren. De indeling onder historische monumenten staat garant voor het behoud van toekomstige generaties en biedt een tastbaar overzicht van het verre verleden van Bretagne.

Externe links