Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Musée des Beaux-Arts de Gaillac ontstond in 1891 in de donatie van schilderijen van Firmin Salabert, een leerling van Ingres, aan zijn geboortestad. Vier jaar later, in 1895, laat deze schilder meer dan 300 extra werken na, waardoor hij de gemeentelijke collecties verrijkt. Deze geschenken vormden de basis voor een toekomstig museum, maar pas in 1903 verwierf de stad het Château de Foucaud, een gebouw onder Lodewijk XIV, om de collecties daar te installeren. Het museum werd in 1934 in deze historische omgeving eindelijk geopend.

In 1994 werd het museum volledig opnieuw ontworpen om twee verdiepingen van permanente tentoonstellingen en ruimtes gewijd aan tijdelijke tentoonstellingen te bieden. Op het label "Musée de France" toont hij werken van lokale kunstenaars als Henri Loubat, Charles Escot, of de Tournon (vader en zoon), evenals beelden van Jules Pendariès, die geniet van een toegewijde kamer. Sinds 2000 koopt het museum ook olie en tekeningen van Marie Bermond, die haar collecties uitbreidt.

Vandaag de dag heeft het museum 500 schilderijen, 700 tekeningen, 200 prenten en 63 sculpturen, voornamelijk uit de 19e en 20e eeuw. Tot de belangrijkste stukken behoren de Alpenlandschappen en romantische pastels van Firmin Salabert, evenals documenten die lokale figuren zoals dokters Baron Portal en J.-J. Rigal oproepen. Het Château de Foucaud en het park, gebouwd onder Lodewijk XIV, voegen een architectonische erfgoed dimensie toe aan deze culturele plek.

Het museum behoudt een sterke regionale identiteit, met werken die de artistieke geschiedenis van Gaillac en Tarn weerspiegelen. De tijdelijke tentoonstellingen, georganiseerd in de lagere kamers, vullen dit aanbod aan door verschillende thema's of artiesten te belichten, terwijl de herinnering aan Salabert's oprichtingsgeschenken en daaropvolgende overnames wordt voortgezet.

Externe links