Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De dolmen van Guiliguy, gelegen te Ploudalmezeau in Finistère, is een megalithische begraafplaats uit de Neolithische periode (tussen 3585 en 3161 v.Chr.). Een historisch monument in 1921 werd voor het eerst genoemd in 1907 door Paul du Châtellier. Deze in 1992 door Michel Le Goffic opgegraven begraafplaats onthult een complexe architectuur: een zij-ingang, een gang in rechte hoeken, en een kamer begrensd door twaalf orthostaten, gedeeltelijk bedekt met platen.

De structuur, gebouwd op een granieten uitwerpsel, is 10,40 m lang, met een slaapkamer van 6,80 m en een cel van 1,80 m. Een chattervormige plaat markeert de overgang tussen de gang en de slaapkamer. In de buurt, gegraveerde koepels (waarvan sommige zijn gerangschikt in quinconce) getuigen van een symbolische bezetting van de site. De opgravingen onthulden lithische meubels (gratters, messen, gepolijste bijlen) en keramische teassen, evenals sporen van hergebruik op de bronstijd.

Het monument, oorspronkelijk omringd door een peristaliet verward met een cromlech, illustreert neolithische begrafenispraktijken in Bretagne. Nog vijf boogblokken. De houtskool gevonden in de plaat-set putten maakte nauwkeurige datering tussen 3585 en 3161 V.CHR. mogelijk. Twee bronzen begrafenissen, gebouwd bij de ingang, getuigen van een latere inbeslagname van de site.

De platen, gemaakt van plaatselijk graniet, hebben een eigenaardigheid: hun van nature geërodeerde kant werd geplaatst naar de buitenkant van het graf. De gevonden artefacten omvatten een blauw-groene rots hanger en vuursteen of doleriet gereedschap. Deze elementen, gecombineerd met de oost-west oriëntatie van het monument, suggereren een verband met overtuigingen of rituelen gerelateerd aan de zonnecyclus of voorouders.

De Guiliguy dolmen is representatief voor de Bretonse dolmenische galerijen, gekenmerkt door hun langgerekte structuur en collectieve begrafenisgebruik. Zijn rangschikking in 1921 onderstreept zijn erfgoed belang. De opgravingen van 1992, gedocumenteerd in een archeologisch rapport, verduidelijkten de geschiedenis en evolutie van het Neolithicum tot de Bronstijd.

Externe links