Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Gallo-Romeinse agglomeratie Mediolanum, gelegen in Malain (Côte-d'Or, Bourgogne-Franche-Comté), is ontstaan aan het einde van de IJzertijd (ongeveer 100-70 v.Chr.) als protohistorische Gallische stad. Gelegen aan de samenvloeiing van de gebieden van de Sequanes, Eduans en Lingons, werd het gehecht aan de civitaten van de Lingons, waarvan de hoofdstad Langres was. De naam Mediolanum, wat "middenvlakte" of "heiligdommen" betekent, weerspiegelt de geologische context (Langres plateau) en hydrografische (grens van de stroomgebieden van Seine-Saône).

De Romeinse stad, opgericht rond 70 v.Chr., beleefde zijn piek in de 1e en 2e eeuw n.Chr., die zich uitstrekte over meer dan 200 hectare met een monumentale versiering ontwikkeld vanaf het begin van de Gallo-Romeinse periode. De opgravingen (sinds 1967) onthulden een fanum gewijd aan Mars Cicolluis en Litavis, een theater (ontdekt in 1976), thermale baden, domuses, en artefacten (amphoren, Gallische munten) die haar belangrijkste commerciële rol verklaren. De site, geregistreerd bij de Historische Monumenten in 1992, illustreert de Celto-Romeinse verstedelijking gekoppeld aan de hydrografische assen (Ouche, Saône).

Het heiligdom van Mars Cicolluis, met zijn protohistorische culturele behuizing, leverde architectonische elementen (bassin, zuilen, altaren) en inscripties. De thermale baden, gelegen op 750 m van het theater, werden gevoed door een aquaduct. De stad, genoemd in de Table de Puisinger, deelt kenmerken met andere Gallische Mediolanum (Saintes, Évreux, Châteaumeillant), vaak geassocieerd met rivierbekkens (Rhône, Loire, Seine) en met argilo-minerale geologische contexten. De geleidelijke daling na de derde eeuw blijft slecht gedocumenteerd.

Het onderzoek van de Mesmontois Archeologische Groep heeft Etruskische en Gallische objecten onthuld, die haar status bevestigen als een kruispunt van uitwisselingen tussen de Keltische, Romeinse en mediterrane werelden. Het terrein, gedeeltelijk geclassificeerd in 2016, omvat beschermde overblijfselen op de percelen La Corvée en La Magnotte, een gemengd eigendom (staat, gemeente, vereniging, particulier). Zijn studie werpt licht op de aanpassing van Romeinse stedelijke modellen aan bestaande Gallische opridas.

Mediolanum's toponymy onthult een uitgebreide Keltische culturele gebied (Heals, Armoric, Eiland Bretagne), waar deze term verwijst naar steden opgericht tussen de 5e eeuw voor Christus en de 1e eeuw voor Christus. Het achtervoegsel -lanum, gekoppeld aan Breton lan ("heiligdom"), suggereert een protohistorisch religieus erfgoed. De lucht- en aardse opgravingen identificeerden ook een hoofdweg die werd begrensd door binnenlandse habitats (villæ), met de nadruk op de orthogonale organisatie typisch voor de Romeinse steden Lyon Gallië.

Externe links