Gedeeltelijke zoekopdrachten Début XXe siècle (≈ 2004)
Werken uitgevoerd door de Vesly.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
De ruïnes in het bos van Rouvray: rangschikking bij decreet van 9 november 1922
Kerncijfers
de Vesly - Archeoloog
Ik heb de site gedeeltelijk doorzocht.
Oorsprong en geschiedenis
Gallo-Romeinse constructies van de Mare-du-Puits, gelegen op het grondgebied van de gemeente Oissel in de Seine-Maritime, vormen een gedeeltelijk archeologisch complex dat begin twintigste eeuw werd doorzocht. Deze overblijfselen, gelegen in het bos van Rouvray, omvatten een fanum (heiligdom typisch voor de Gallo-Romeinse religie), een versterkte behuizing, en andere niet-verkende structuren. Hun ontdekking is met name te danken aan de archeoloog van Vesly, wiens werk deze sporen van oude bezetting kon identificeren.
Geclassificeerd als historisch monument bij decreet van 9 november 1922, illustreren deze ruïnes het belang van Gallo-Romeinse nederzettingen in Boven Normandië (nu Normandië). Hun geschatte locatie, "a priori bevredigend" (niveau 6/10), suggereert een strategische of religieuze bezetting, gebruikelijk in bosgebieden op dat moment. De beschikbare gegevens geven niet de exacte omvang van de site of het gedetailleerde gebruik ervan, maar de classificatie weerspiegelt de erfgoedwaarde.
De Gallo-Romeinse context in Normandië werd gekenmerkt door een geleidelijke romanisering van de lokale bevolking, met de bouw van heiligdommen (fana), wegen, en landelijke villa. Fanums, vaak geassocieerd met bronnen of clearings, diende als plaatsen van syncretische aanbidding, mengen Gallische en Romeinse tradities. Het Rouvray-bos, dicht bij Rouen (voorheen Rotomagus), zou andere soortgelijke locaties kunnen herbergen, wat een territoriale organisatie weerspiegelt die verbonden is met communicatiekanalen en natuurlijke hulpbronnen.
Er is geen informatie beschikbaar over artefacten die tijdens de opgravingen zijn ontdekt of over de precieze duur van de bezetting. De huidige resten, hoewel gedeeltelijk bestudeerd, bieden een materiële getuigenis van de architectonische en religieuze praktijken van de Romeinse Galliër in deze regio. Hun instandhouding hangt nu af van hun integratie in een bosmilieu, waarbij specifieke instandhoudingsproblemen aan de orde komen.
