Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Gallo-Romeinse funeraire monument van Villelongue-d'Aude, ook wel Armado genoemd, is een mausoleum uit het Romeinse Rijk, waarschijnlijk gebouwd tussen de 1e en 5e eeuw n.Chr. volgens de interpretaties van archeologen. Het werd voor het eerst beschreven in 1961 en werd bestudeerd door Guy Barruol in 1962. Zijn inscriptie op historische monumenten in 1978 toegestaan om het te behouden ondanks zijn gedeeltelijke staat, gekenmerkt door het herstel van zijn stenen door de eeuwen heen.

Het monument staat op een kleine eminentie tussen twee stromen, 1,4 km ten zuidoosten van het dorp Villelongue-d'Aude, in een oude geïsoleerde omgeving, ver van de communicatieroutes. De locatie suggereert dat het behoorde tot een groot landgoed, misschien die van een rijke lokale landeigenaar. Geen spoor van funeraire behuizingen werd in de buurt geïdentificeerd, wat niet ongebruikelijk is voor dit type structuur.

De datering van het mausoleum blijft onderwerp van discussie. Sommige onderzoekers, gebaseerd op architectonische criteria, plaatsen het tussen de late 1e en vroege 2e eeuw na Christus, terwijl anderen het later plaatsen, tussen de 3e en de 5e eeuw. De opgravingen van de jaren zestig onthulden decoratieve elementen (steenroos, palmette acrotery) en voorwerpen (geld, keramiek, vrouwelijk beeldje), maar er is geen bewijs om definitief te snijden.

Het monument bestaat uit een rechthoekig podium van 3,80 m zijde, aangevuld met een edicle behuizing een gewelfde niche in cul-de-four. De begrafeniskamer, gegraven in de dikte van het podium, bevatte waarschijnlijk filmer urnen, zoals blijkt uit een laag as en verbrande aarde. De architectuur, met toegewijde zuilen en een trim van puin, is kenmerkend voor de Gallo-Romeinse mausoleums van Zuid-West Frankrijk.

Hoewel gedeeltelijk vernietigd, biedt het monument een zeldzaam voorbeeld van een funeraire stapel in de regio, vergelijkbaar met de toren van Mezoly in Laure-Minervois. Het isolement en het ontbreken van dichte wegen versterken de hypothese van een koppeling met een landbouwdomein. Studies uitgevoerd door Guy Barruol hebben geholpen om zijn rol in het oude funeraire landschap beter te begrijpen, hoewel er nog onzekerheden zijn over zijn exacte functie en sponsor.

De registratie voor historische monumenten in 1978 betekende een belangrijke stap in het behoud ervan. Vandaag de dag blijft de site een waardevolle getuigenis van de Romeinse bezetting in Narbonnaise, die manieren biedt om begrafenispraktijken te bestuderen en de organisatie van landelijke gebieden op dat moment.

Externe links