Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Gallo-Romeinse hypogee van Louin is een begrafenismonument uit de vierde eeuw, dat in 1898 toevallig werd ontdekt door een boer die in zijn vakgebied werkte. Pater Camille de La Croix, archeoloog, werd onmiddellijk gevraagd om de resten te bestuderen. De opgravingen onthulden een rechthoekige gewelfde kamer in het midden van de hanger (4,28 m x 2,98 m x 3,40 m), oorspronkelijk gesloten door terracotta tegels. Binnenin werden twee sarcofagen ontdekt: een in marmer (2.30 m), met daarin de resten van een man vergezeld van fragmenten van doek versierd met goud watermerk, en de andere in kalksteen (1,55 m), die de resten van een kind beschutten. Deze elementen suggereren dat de mens een hoogstaand figuur was.

De hypogeus werd overtroffen door onderaanwijzingen waarvan de resten, ontruimd tijdens opgravingen, suggereren een zeshoekig oppervlak gebouw, afwisselend rechthoekige en halfronde ruimten. Een deur afgesloten toegang tot de kluis. Gerangschikt als historische monumenten in opdracht van 28 oktober 1916 werd de site verder onderzocht aan het einde van de 20e eeuw. De sarcofaag, omzoomd met lood, en de ontdekte funeraire voorwerpen onderstrepen het sociale belang van de overledene, waarschijnlijk een opmerkelijke Gallo-Romeinse van de regio.

De herontdekking van de hypogee in 1898 markeerde een keerpunt in het begrijpen van de aristocratische begrafenispraktijken van het Nederrijk in Gallië. Pater Camille de La Croix, een sleutelfiguur in deze ontdekking, schreef de bouw van het monument aan het eind van de vierde eeuw toe, een hypothese bevestigd door latere analyses. De hypogee is tegenwoordig eigendom van de afdeling Deux-Sèvres en blijft een uitzonderlijke getuigenis van Gallo-Romeinse begrafenisarchitectuur, waarbij Romeinse bouwtechnieken en lokale tradities worden gecombineerd. Zijn vroege rangschikking in 1916 weerspiegelt zijn grote erfgoed belang.

Externe links