Opening van het eerste station 1882 (≈ 1882)
Spoorlijn voor Vittel ingehuldigd.
1926-1928
Bouw van het huidige station
Bouw van het huidige station 1926-1928 (≈ 1927)
Vervanging door ingenieur Burnaut.
22 novembre 1990
Registratie voor historische monumenten
Registratie voor historische monumenten 22 novembre 1990 (≈ 1990)
Bescherming van gevels, daken en interieurs.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Kerncijfers
Burnaut - Ingenieur
Fabrikant van het huidige station (1926-1928).
Oorsprong en geschiedenis
Station Vittel is een spoorwegstation in de Duitse plaats Vittel. Dit eerste, bescheiden gebouw werd tussen 1926 en 1928 vervangen door een nieuw station, ontworpen volgens de plannen van ingenieur Burnaut. Dit project maakte deel uit van een streven naar modernisering, waarbij klassiekerschap en technische innovaties specifiek voor de inter-oorlogsperiode werden gecombineerd. Het gebouw, nog steeds op zijn plaats vandaag, onderscheidt zich door zijn klassieke modernistische stijl, kenmerkend voor de spoorwegprestaties van die tijd.
Het Vittel station heeft al zijn originele meubels bewaard, inclusief toeristische informatiebalies en balies. Deze elementen, evenals de gevels, daken en marquise, werden beschermd door een registratiebevel onder de Historische Monumenten op 22 november 1990. De nauwkeurigheid van deze classificatie onderstreept de erfgoedwaarde van de site, zowel voor haar architectuur als voor haar rol in de lokale geschiedenis, gekoppeld aan het thermische en toeristische ontwikkeling van Vittel.
Het station is eigendom van de staat. De locatie, Place de la Marne, en het geschatte adres (104 Rue de Charmey) weerspiegelen de verankering in de stedelijke structuur van Vittel, in het departement Vosges. De locatie, die als eerlijk wordt aangemerkt (5/10) in databases, herinnert aan de uitdagingen van het behoud van historische coördinaten in moderne systemen.
De ingenieur Burnaut, meester van het project, markeerde het station met zijn technische en esthetische voetafdruk. Hoewel er weinig gedocumenteerd is in de beschikbare bronnen, getuigt zijn werk bij Vittel van de vaardigheden van Franse spoorwegingenieurs in deze periode. Het station blijft een opmerkelijk voorbeeld van spoorwegarchitectuur, waar functionaliteit en elegantie samen een bloeiende kuuroord serveren.