Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het zogenaamde huis van de Cariatides onderscheidt zich door zijn plechtige gevel op vier niveaus, gestructureerd in vijf lagen. De begane grond beschikt over twee arcades rondom de ingangsdeur, terwijl de bovenste verdiepingen afwisselend ionische kolommen (1e verdieping), composieten (2e verdieping), en cariatides met mannelijke termen (3e verdieping). In tegenstelling tot andere Toulouse of Montaubaniaanse prestaties, steunen deze laatste kussens eerder dan hoofdsteden. Het interieur, in tegenstelling tot de majesteit van de buitenkant, onthult een onregelmatig plan bepaald door de smalheid van het perceel: een centrale trap dient twee kamers per niveau, verlichte straatzijde en blind aan de achterkant.

De datering van het gebouw is gebaseerd op de analyse van de kadastrale plannen van Foix (1810 en 1847) en de vergelijking met het huis van 38 rue des Marchands in Toulouse (1839 De huidige configuratie van het perceel, afwezig in 1810 maar zichtbaar in 1847, suggereert een constructie tussen 1840 en 1847. De eigenaar, Cassia Louis, decorateur schilder, ontdekte Virebent's vormgegeven terracotta creaties door Toulouse's artistieke milieu. Alle exterieur decoratie, typisch voor de Virebent catalogus, is waarschijnlijk afkomstig uit de werkplaatsen.

In 2015 werd een historisch monument opgericht, het gebouw ligt vlakbij de prefectuur Ariège en de abdij van Saint-Volus. Hoewel niet open voor het publiek, zijn gevel .. het enige zichtbare deel .. illustreert de invloed van neoclassicisme en industriële technieken van architectonische decoratie in de 19e eeuw. De cariatiden, een emblematisch element, maken deel uit van een reeks soortgelijke werken in Occitanie (Toulouse, Montauban, Bagnères-de-Luchon), die de verspreiding van de modellen van de Virebent-productie aantonen.

Externe links