Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De rue aux Ours in Rouen is een openbare weg waarvan de huidige route is de fusie van verschillende oude straten: de rue aux Ours zelf, de rue des Maitresses en Rue Saint-André. In 1794 werd het uitgebreid door de Rue Saint-André (of Porte-aux-Fèvres), vervolgens in 1860 door de doorbraak van de Rue Jeanne-d'Arc. Parallel aan de Rue du Gros Horloge verbindt het de Rue de la Vicomté met Place de la Cathédrale. Zijn naam, bevestigd in de vormen rue aux Oues (1433), rue aux Oysons (1574) en rue aux Ouës (1770), komt voort uit een taalkundige wijziging van de oude term oes ("ganzen"), omgezet in een beer door een fonetische evolutie slecht uitgelegd, maar ook bevestigd in Parijs en Metz.

Volgens een lokale legende vond in 1047 een duel plaats op het marktplein (toekomstige rue aux Bears) tussen Sieur du Plessis en Jean, graaf van Tancarville. De dood van de eerste leidde tot de bouw van een kapel gewijd aan de heilige Victor, patroonheilige van de overwinnaars. In 1562 verbrandden de kanonnen de relikwieën van Sint-Cande, maar een wonderbaarlijk fenomeen (de vlammen die de relikwieën sparen) leidde de paus ertoe de kapel in de Sint-Cande-le-Jeunekerk in 1588 te hernoemen. De straat was ook het toevluchtsoord van de heer Roland, minister van Binnenlandse Zaken in 1792, en zijn vrouw, wiens beroemde uitroep "O vrijheid, dat misdaden worden gepleegd in uw naam!" werd gelanceerd uit een raam tijdens de Terror.

Straatgebouwen, voornamelijk uit de 17e en 18e eeuw, hebben zware schade opgelopen tijdens de bombardementen van 1944, waaronder het huis van componist François-Adrien Boieldieu, verwoest en herbouwd in de jaren 1950. Romeinse skeletten werden ontdekt in 1862 onderweg, onthullen een oude bezetting van de site. In 1946 werden verschillende gebouwen bij decreet van 5 juni geclassificeerd als historische monumenten, en de straat werd in 1953 gerenoveerd na renovaties die in 1940 door de kooplieden werden aangevraagd. Tegenwoordig bewaart het sporen van zijn middeleeuwse, revolutionaire en moderne verleden, terwijl het de stedelijke transformaties van Rouen illustreert.

De toponymie van de straat weerspiegelt een taalkundige nieuwsgierigheid: de voormalige Franse gans (uitgesproken) werd vervormd tot beren door toevoeging van een laatste -r, fenomeen waargenomen in andere steden zoals Parijs of Metz. Deze verandering kan te wijten zijn aan het verdwijnen van de uitspraak van de laatste -r in Norman en populair Frans, wat verwarring veroorzaakt. In Rouen wordt het woord gans elders in de lokale talk gezegd, en het vrouwelijke geïrriteerd, met een fonetische evolutie die vergelijkbaar is met die van de toponym.

De opmerkelijke gebouwen aan de straat omvatten 17e en 18e eeuwse gebouwen, gedeeltelijk bewaard gebleven ondanks de verwoestingen van 1944. Onder hen was nummer 34 het onderwerp van een studie over sociale mobiliteit en materiële cultuur (Richard Flamein, 2009), waarin aspecten van het dagelijks leven in Rouen werden onthuld. De straat, vandaag geplaveid en gedreven door winkels, blijft een plek van herinnering waar middeleeuwse legende, revolutionaire geschiedenis en naoorlogse wederopbouw kruis.

Externe links