Registratie Historisch Monument 16 mars 2023 (≈ 2023)
Totale bescherming van het terrein en mechanismen.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
De molen van Gennebrie in haar geheel, bestaande uit het molengebouw, het gehele mechanisme en de machines, en het hydraulische systeem (deversor, bief, sloten), is gelegen op Parcel nr. 357, getoond in het kadaster van de gemeente Melle, sectie 173 C, en op het niet-gecadeerde publieke domein van de gemeente Melle, sectie C, en van de gemeente Périgné, sectie ZO, zoals aangegeven in het bij het decreet gevoegde plan: inschrijving bij beschikking van 16 maart 2023
Oorsprong en geschiedenis
De molen van Gennebrie, gelegen in Melle in het departement Deux-Sèvres (Nouvelle-Aquitaine), is een molen waarvan de recente geschiedenis wordt gekenmerkt door zijn integrale bescherming. Geclassificeerd als Historisch Monument in opdracht van 16 maart 2023, omvat het hoofdgebouw, alle machines, evenals de bijbehorende hydraulische installaties (bief, sloten, weir). Deze elementen, verspreid over de gemeenten Melle en Périgné, getuigen van het technische en erfgoed belang van de site.
De site wordt gekenmerkt door een precieze locatie, hoewel beschouwd als "passible" (noot 5/10) in de geografische databases. Het officiële adres, 1 Route du Moulin Pt Beauvais, en de kadastrale percelen (sectie 173 C voor Melle, ZO voor Périgné) bevestigen zijn territoriale anker. De molen, een gemengde eigendom (gemeentelijk en privaat), illustreert de uitdagingen van het behoud van het industriële erfgoed op het platteland, vaak gekoppeld aan lokale economische activiteiten zoals malen.
Hoewel de beschikbare bronnen (Monumentum, Mérimée basis) de bouwperiode niet specificeren, onderstreept de recente inscriptie de wens om een technisch en architectonisch erfgoed van watermolens te waarderen. Deze gebouwen speelden een centrale rol in de lokale economie, waardoor graan werd omgezet in bloem en uitwisselingen tussen dorpen werden georganiseerd. Hun daling in de 20e eeuw, tegenover de industrialisatie, maakt hen kwetsbaar getuigen van ambachtelijke en community know-how.
