Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk Onze-Lieve-Vrouw van Dijon, beschouwd als een juweel van gotische architectuur, werd gebouwd tussen de 1220 en 1250 op de site van een 12e eeuwse Romaanse kapel, die werd gebouwd in plaats van een bescheiden kapel van St Mary daterend uit 1150. Oorspronkelijk buiten de muren van de stad, werd het intramurale in 1137 en speelde een centrale rol in het gemeenschappelijke leven van Dijonna na 1187, die diende als een plaats van eed voor burgemeesters en een opslagplaats voor archieven. Zijn innovatieve architectuur, zoals de afwezigheid van boogknoppen, werd bepaald door de kleinheid van de populaire wijk waar het stijgt, in de buurt van het paleis van de hertogen van Bourgondië.

De westerse gevel, van een unieke vlakheid in Frankrijk, maskert vakkundig de interieurstructuur en sorries valse gargoyles gesneden in de negentiende eeuw, ter vervanging van middeleeuwse oorsprong vernietigd na een dodelijk ongeval in 1240. De kerk herbergt schatten zoals het standbeeld van Onze-Lieve-Vrouw van Goede Hoop, een houten Maagd van de 11e of 12e eeuw, voorheen zwart, en 13e eeuw glas-in-lood ramen in het noorden transept. Een symbool van verzet, het werd geassocieerd met twee "wonder" tijdens de zetels van Dijon in 1513 (door de Zwitsers) en 1944 (door de Duitsers), gevierd door herdenkingstapijten.

In 1840 werd Notre-Dame gerestaureerd van 1865 tot 1884 door Émile Boeswillwald en Eugène Millet. De kapel van de Assumption, gebouwd in neogotische stijl tussen 1877 en 1882 door Édouard Mairet, herbergt nu barokke elementen van de kerk, zoals het grote altaar van 1684. De Jacquemart, een automatische horlogemaker aangeboden door Philip de Hardi in 1383 na de plundering van Courtrai, en de uil, een heidense sculptuur gepolijst door de handen van voorbijgangers, belichamen de Dijonnaise identiteit.

De glas-in-loodramen, gedeeltelijk origineel (11e eeuw) en gedeeltelijk nagemaakt door Edward Didron in de 19e eeuw, verlichten een interieur gekenmerkt door een Latijns kruisplan en sekspartiet gewelven. Het orgel, herbouwd in 1895, volgt een instrument van Jean-Philippe Rameau in de 18e eeuw. Tot slot werd de uil, gerestaureerd in 2001 na een daad van vandalisme, het embleem van een toeristische reis en een lokale mythologie, waarbij bijgeloof en erfgoedtrots werden vermengd.

Externe links