Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Grand-Pont de Nemours is een boogbrug in de stad Nemours, Seine-et-Marne. Gebouwd tussen het einde van de 18e eeuw en het begin van de 19e eeuw, het over de Loing en verbindt het historische centrum van de stad met zijn oostelijke deel. Deze brug, ingeschreven in historische monumenten sinds 19 maart 1926, is een opmerkelijk voorbeeld van techniek in die tijd, met zeer vlakke bogen, een bijzonder kenmerk van de bruggen ontworpen door Jean-Rodolphe Perronet.

De originele brug van Nemours werd in 1770 door een overstroming van de Loing weggenomen. Jean-Rodolphe Perronet, een beroemd ingenieur, maakte in 1771 de plannen voor een nieuwe brug, maar de werken begonnen pas in 1795, onder leiding van Jean-Baptiste Dherbelot en met de deelname van ingenieur Louis-Charles Boistard. De funderingen werden gerealiseerd in 1796 en 1797, maar het werk werd vertraagd door financiële problemen. Ze werden in 1803 hervat en de brug werd voltooid in 1804, op tijd voor paus Pius VII' passage op 21 november van dit jaar.

Het ontwerp van de brug is opmerkelijk om zijn lage pijlboog, een kenmerk van de Perronet bruggen. De drie overspanningen, oorspronkelijk gepland op 15,27 meter opening, werden uiteindelijk gebouwd met een bereik van 16,25 meter, waardoor het, na de vernietiging van de brug van Saint-Dié in 1944, de meest afgeplatte gewelven van Frankrijk. Het dek van de brug, 11,04 meter breed tussen de parapets, is toegankelijk voor voetgangers via twee trappen gelegen aan de uiteinden.

Vandaag de dag blijft de Grand-Pont de Nemours een belangrijk element van het stedelijke landschap en een testament voor de bouw van de 18de en 19de eeuwse bruggen. Het is gelegen tussen de straten van Parijs en Souvenir, en maakt deel uit van het departement weg 607. Zijn inscriptie in de historische monumenten in 1926 onderstreepte zijn erfgoed en architectonisch belang.

Externe links