Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Grand Séminaire de Quimper is ontstaan in het initiatief van Maurice Picot de Coëthual, rector van Plouguernével. Monseigneur van Coëtlogon officieel ingesteld bij beschikking van 28 augustus 1669. Dit project leidde tot de overname van het Créacheuzen herenhuis en zijn bijgebouwen op 24 mei 1677 en markeerde het concrete begin van de realisatie ervan. De bouw, die op 21 april 1678 begon, was gericht op een set van vier huizen rond een gesloten binnenplaats. Ondanks een bouwperiode van ongeveer 30 jaar werd het oorspronkelijke project niet volledig voltooid: de zuid- en zuidfrontlichamen, die in symmetrie gepland waren, werden nooit gebouwd.

De kapel, een centraal element van het seminarie, werd gebouwd tussen 1711 en 1737. Het illustreert perfect de religieuze architectuur van de Jezuïetenorde, terwijl het hele seminarie de klassieke stijl van de late zeventiende en vroege achttiende eeuw weerspiegelt. De inrichting, die nu gedeeltelijk beschermd is (gevels en daken die sinds 1999 in de Historische Monumenten staan), getuigt van het belang van de administratieve formatie in Bretagne op dat moment. De exacte locatie, aan het 4-18 gangpad van Doctor Pilven en 3 rue Étienne-Gourmelen in Quimper, maakt het een erfgoed verankerd in de historische stedelijke structuur van de stad.

De Grand Séminaire de Quimper bezit een belangrijke erfgoedwaarde, zowel vanwege de architectuur als vanwege haar rol in de Bretonse religieuze geschiedenis. De beschikbare bronnen, waaronder het Monument, wijzen op de goed gedocumenteerde locatie (nauwkeurigheid: 8/10) en de staat van instandhouding, hoewel sommige eerste elementen nooit waren voltooid. De gevels en daken van het voormalige seminarie, evenals die van de kapel, genieten sinds 21 mei 1999 officiële bescherming, waardoor het behoud ervan voor toekomstige generaties wordt gewaarborgd.

Externe links