Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De grot van Mas-d'Azil, gelegen in het departement Ariège in Occitanie, is een uitzonderlijke karstholte van 2100 m lang, doorkruist door de rivier de Arize en een departementale weg. De monumentale veranda (51 m hoog) en de 420 m natuurlijke tunnel maken het een van de weinige Europese grotten toegankelijk met de auto. Het onthult geologische strata die worden gekenmerkt door de Krijt-Tertiaire grens, terwijl de menselijke bezetting teruggaat tot de Aurignaciaan (35.000 jaar), met prehistorische habitats bewaard buiten de overstromingsvlaktes.

De grot leverde belangrijke overblijfselen van de Azilian (12 000 De iconische ontdekkingen omvatten de Faon aux oiseaux (magdaleniaanse drijfgas), oker geschilderd keien, en pariëtale gravures (bisons, paarden, geometrische tekens) in de Breuil en Renne kamers. De opgravingen, geïnitieerd in de 19e eeuw door Abbé Pouech en Édouard Piette, onthulden ook begrafenissen zoals Magda's schedel (14 000 jaar), versierd met beenplaten als ogen. De grot, geclassificeerd als historisch monument in 1942, herbergt ook sporen van historische bezetting, van de vervolgde christenen van de derde eeuw tot de protestanten uit de 17e eeuw.

Moderne transformaties begonnen in 1857 met het boren van een keizerlijke weg, resulterend in incidentele archeologische ontdekkingen. In de 20e eeuw hebben de toeristische ontwikkelingen (elektriciteit, Prehistoriemuseum in 1981) en wetenschappers (Inrap zoekt in 2011/2013) de aandacht gevestigd op nieuwe Aurignacian habitats. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd de grot kort gevorderd voor verlaten industriële projecten. Tegenwoordig combineert het prehistorisch erfgoed (championnat de tirage aux armes anciennes), geologie (regionaal natuurpark van de Pyreneeën) en toerisme, met een interpretatiecentrum dat in 2013 werd geopend.

Zijn pariëtale kunst, hoewel minder bekend dan Lascaux, omvat unieke voorstellingen zoals de vulva gegraveerd in een smalle behuizing of de Coco des riet, Magdaleniaanse jacht scene. De omliggende neolithische dolmen (Bidot, Cap-del-Pouech) en het aardewerk gevonden bij de ingang zijn bewijs van voortdurende bezetting. De grot illustreert ook de instandhoudingsproblemen, met werken die bedreigd worden door biocorrosie, bestudeerd sinds 2016 door teams als Laurent Brussels en Marc Jarry.

De pioniersopgravingen onder leiding van Félix Garrigou (1867), Félix Régnault of Henri Breuil (pariëtale kunst) legden de basis van de prehistorie als wetenschap. De Péquart heeft daar in 1937 bijzondere voorwerpen opgegraven, waaronder een doorboorde staaf met paardenprotomee. Joseph Mandement, ongehoorzame galerijen, ontdekte Magda's schedel daar. Dit werk, aangevuld door André Alteirac (1960/1970) en Denis Vialou (1977), bevestigde Mas-d-Azil als een sleutellocatie voor het begrijpen van de Paleolithische-Neolithische overgang in West-Europa.

Externe links