Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Oorsprong en geschiedenis

De schuur van Lanquais is een historisch monument gelegen in de gemeente Lanquais, Dordogne (New Aquitaine). Gebouwd in de 15e eeuw, maakt het deel uit van de bijgebouwen van het lokale kasteel, waarvan het wordt gescheiden door een bosrijke oprit van abalone. Dit type landbouwgebouw, vaak geassocieerd met seigneuriale landgoederen, werd gebruikt om de gewassen en hulpbronnen die nodig zijn voor het leven van het kasteel en zijn bewoners op te slaan.

Geclassificeerd als een historisch monument in opdracht van 17 juni 1942, is de schuur beschermd om zijn architectonische en erfgoed belang. Het is nu eigendom van een particuliere onderneming, die haar toegang tot het publiek beperkt. Beschikbare informatie wijst op een geschatte locatie op 275 Boyer, vlakbij de oprit naar het kasteel. Volgens de gegevens van de Merimée-databank wordt de nauwkeurigheid van de geografische locatie a priori bevredigend, zij het niet perfect geacht.

De historische context van de 15e eeuw in Périgord wordt gekenmerkt door een plattelandseconomie die gedomineerd wordt door landbouw en veeteelt, waar seigneuriële schuren een centrale rol speelden in de organisatie van land en hulpbronnen. Deze vaak imposante gebouwen weerspiegelden ook de macht en rijkdom van de lokale heren, terwijl ze dienden als een opslagplaats en soms onderdak voor de boeren in geval van nood. De schuur van Lanquais maakt deel uit van dit kader, hoewel de archieven niet precies het gebruik of de evolutie ervan door de eeuwen heen specificeren.

Externe links