Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De boerderij Kappelkinger, gelegen aan de 9 rue Saint-Jacques, is een typisch voorbeeld van 17de en 18de eeuwse landelijke architectuur. Gebouwd in twee verschillende fasen, combineert het een begane grond in gecoate stenen en een houten vloer, bedekt met platte en mechanische tegels. De latel dateert uit 1737, terwijl een later geïntegreerde kelderdeur dateert uit 1607. Deze elementen illustreren de bouwtechnieken en het hergebruik van materialen die in deze tijden gebruikelijk zijn.

Geclassificeerd als historisch monument bij beschikking van 14 december 1992, omvat deze boerderij haar afhankelijkheden in haar bescherming. De staat van behoud en de architectonische kenmerken (hout gevel, tegel vereniging) maken het een opmerkelijke getuigenis van de landelijke Lorrain habitat. De locatie, aangeduid als "a priori bevredigend" (niveau 6/10), komt overeen met het historische adres geregistreerd in de Merimée basis, bevestiging van de verankering in het dorp Kappelkinger, Moezel.

Het dorp Kappelkinger, geïntegreerd in de regio Grand Est (voorheen Lotharingen), weerspiegelt een landelijke geschiedenis gekenmerkt door landbouw en lokale ambachten. Boerderijen zoals deze werden gebruikt als een plek voor het leven, voor het opslaan van gewassen en voor economische activiteiten voor boerengezinnen. Hun structuur van lokale materialen (hout, steen, tegels) voldeed aan de klimatologische behoeften en beschikbare hulpbronnen, terwijl ze zich integreerden in een architectonisch landschap dat overeenstemt met de omliggende tradities van Lotharingen en Elzas.

Externe links