Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Grotte dit du Gazel ou des Marronniers (cad. 438): classificatie bij decreet van 29 april 1948
Kerncijfers
Information non disponible - Geen historisch karakter aangehaald
De brontekst vermeldt geen namen.
Oorsprong en geschiedenis
De Grot van Gazel, ook wel de grot van Marronnier genoemd, is een grot in de regio Occitanie. Vanuit het Magdaleniaans (boven Paleolithisch) werd het ook bewoond tijdens het oude, medium Neolithicum, Chalcolithicum en het tijdperk van het oude en laatste brons. Het werd geclassificeerd als historische monumenten in 1948 en blijft een prive-eigendom.
De grot opent naar het westen en ligt op de linkeroever van Escole Creek, ongeveer 275 m boven de zeespiegel, met uitzicht op de 30 m beek. Het wordt gegraven bij de splitsing van geologische lagen gedateerd uit de lagere Cambrium, samengesteld uit dolomieën en zwarte kalksteen. Het netwerk, 300 m lang, is verdeeld in twee sectoren, een naar het noordwesten waarvan huizen een rotsdecor ontdekt in 1947.
De rotsvoorstellingen, voornamelijk gelegen in een rotunda, omvatten paarden, ibex, een accefaleus vrouwelijk silhouet en diverse borden, verspreid over 23 gegraveerde panelen. Deze werken getuigen van de bezetting van de grot door jager-collectieve verenigingen die gespecialiseerd zijn in de exploitatie van grote hoefdieren, met name rendieren, een belangrijke bron van voedsel en techniek.
De bezetting van de site strekt zich uit van Magdalenian tot Laborian (Mesolithic), via Azilian (Epipaleolithic). De grot illustreert dus een lange opeenvolging van menselijke bezetting, die de culturele en technologische evolutie van de prehistorische bevolking van de regio weerspiegelt.
De bescherming van de grot als historisch monument in 1948 onderstreept het archeologische en erfgoed belang. De staat van particulier eigendom beperkt echter haar toegankelijkheid tot het publiek, hoewel haar studie de kennis van Prehistorie in Occitanie blijft verrijken.
