Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De prehistorische schuilplaats van Aurignac is een belangrijke archeologische site gelegen in de gemeente Aurignac, in de Haute-Garonne (Occitanie). Bezet met de Upper Paleolithic, gaf hij zijn naam aan de Aurignacian, een prehistorische cultuur gedateerd van ongeveer 39.000 tot 28.000 jaar voor het heden. In 1852 ontdekt door Jean-Baptiste Bonnemaison, werd hij in 1860 gestudeerd door Édouard Lartet, pionier van de prehistorie, die daar lithische overblijfselen vond die de hedendaagsheid van de mens met vermiste soorten bewijzen.

De plaats bestaat uit verschillende rotshutten, waaronder "Aurignac I" (of Lartet schuilplaats) en "Aurignac II," ontdekt in 1961 door Louis Méroc. Deze schuilplaatsen, gelegen in de Rodes Creek vallei, geleverd gereedschap, dierlijke botten (hyena's, paarden, aurochs) en menselijke begrafenissen dateren uit 35.000 jaar. De schuilplaats diende als kamp voor de eerste Homo sapiens in Europa, dan als begraafplaats na hun vertrek.

Gerangschikt als historisch monument in 1921, de site is nu een referentie voor de studie van de Aurignacian. De collecties van de opgravingen zijn te zien in het Musée de l'Aurignacien, geopend in 2014, terwijl onderzoek wordt voortgezet, zoals de opgravingen van 2018 onder leiding van Mathieu Lejay en Lars Anderson. Deze gelijknamige site speelde een sleutelrol in de wetenschappelijke erkenning van de prehistorische mens, tegenover de 19e eeuwse religieuze dogma's.

Aurignac is een gemeente in de Braziliaanse deelstaat Minas Gerais. Het ligt 1,6 km ten noordwesten van het dorp, op de noordelijke helling van de kalkstenen heuvelrug van Fajolles, een spoor dat dateert uit Ieper. Het belang ervan ligt ook in zijn bijdrage aan de chronologische definitie van de Aurignacian, tussen de Acheulean en de Solutrean, die het begin markeert van de Upper Paleolithic in Europa.

Opvallende ontdekkingen zijn een ronde foyer 65 cm in diameter onder een instortingsblok, evenals 17 begraven individuen, ontdekt in 1852. Deze overblijfselen, bewaard gebleven in het Musée d'archéologie nationale en het Toulouse Museum, illustreren de opeenvolgende menselijke en dierlijke beroepen, waaronder hyena's van grotten en herbivoren zoals rendieren of lurochs.

Externe links