Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De grotten van Gargas, gelegen in de gemeente Aventignan in de Hautes-Pyrénées, zijn een van de beroemdste grotten van Europa. Ze bevatten 231 negatieve handafdrukken, gemaakt door stenciltechniek, waarvan bijna de helft met vingers gereduceerd tot een falange (behalve de duim). Deze voorstellingen, rood of zwart, zijn mogelijk afkomstig van late Aurignacian of oude Gravettien (~27.000 jaar BP), volgens een 14-koolstof datering uitgevoerd op bot equills. Veronderstellingen op onvolledige vingers omvatten rituele verminking, pathologieën (lepra, ziekte van Raynaud), of symbolische betekenis zoals een code of clan handtekening.

De grot, die in de middeleeuwen door de Moestariër werd bezet, toont ook sporen van beren en een gevarieerde lithische industrie (Chatelperron punten, schrapers). Na een lange periode van post-Gravetische toegankelijkheid, werd het opnieuw geïnvesteerd in de 15e eeuw, zoals blijkt uit graffiti en kruisen. Het werd in 1575 door François de Belleforest genoemd en werd in 1758 in detail beschreven door Marc-François de Lassus. Wetenschappelijke opgravingen begonnen aan het einde van de 19e eeuw, met grote ontdekkingen zoals de "vergeten" (botten van het Kwartier) en de handafdrukken in 1906 door Felix Régnault.

Pariëtale schilderijen en gravures vertegenwoordigen voornamelijk paarden, bizons, aurochs, boeketten en mammoeten, vergezeld van tekens. De grot, geclassificeerd als een historisch monument in 1910, is nu open voor het publiek met een gereguleerde toegang voor het behoud ervan. Zijn pariëtale kunst, vooral de "verminkte" handen, heeft geleid tot vele interpretaties, terwijl zijn prehistorische bezetting millennia lang getuigt van intense menselijke en dierlijke associatie.

Middeleeuwse sporen, zoals graffiti en christelijke formules, tonen een symbolische hernadering van de plaats na de herontdekking. 20e-eeuws onderzoek, uitgevoerd door figuren als É. Cartailhac en H. Breuil, bevestigde het belang ervan voor het begrijpen van de kunst en rituele praktijken van Paleolithic. De grot blijft een uitzonderlijke getuigenis van prehistorische culturen, waarbij kunst, symboliek en het dagelijks leven in dezelfde ondergrondse ruimte worden gecombineerd.

De bescherming van de site, die sinds 1910 van kracht is, weerspiegelt zijn erfgoedwaarde. Toerisme, geïnitieerd in de 19e eeuw, is nu ingelijst om schilderijen en gravures te behouden, terwijl het publiek om dit juweel van pariëtale kunst te ontdekken. De veronderstellingen op onvolledige, hoewel ongesneden handen illustreren de rijkdom van de vragen die deze unieke site in Europa stelt.

Externe links