Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het korps van Saint-Germain-sur-Ay, ook bekend als de Notre-Dame-du-Rosaire kapel of de Grapillon kapel, is een 17e-eeuws versterkt gebouw gelegen in de Manche, Normandië. Gebouwd om de kust te bewaken, diende het eerst de kustwachtmilities en vervolgens douaneagenten. Dit monument, ingeschreven in historische monumenten, getuigt van de maatregelen om de Cotentin te beschermen tegen buitenlandse invasies, met name Engels, Saksisch en Scandinavisch.

In 1669 gaven koning en gouverneur opdracht tot de bouw van twintig bewakingskorpsen langs de kusten, waaronder die van Saint-Germain-sur-Ay, gebouwd door een meester van het werk die alleen geïdentificeerd werd door de oorspronkelijke "P." Deze laatste, het verdienen van 140 pond, ook deelgenomen aan acht andere soortgelijke werken in het gebied, zoals Carteret of Flamanville. De archieven van historicus Pierre Mangon du Houguet, die nu verloren is, hebben bijgedragen tot de wederopbouw van deze campagne van vestingwerken.

Het bedrijf van de Saint-Germain-sur-Ay Coast Guard werd opgericht in 1705 onder het gezag van de kapitein van Portbail. Het bestond uit tien mannen van 16 tot 60 jaar en werd geleid door een kapitein en een luitenant. Het bewakingskorps, uitgerust met een theater en dodelijke ramen, beschutte de milities die daar dag en nacht doorbrachten. De afgelegen locatie, in een zeeliga, wordt bevestigd door documenten van de achttiende eeuw.

De discussies over de datering van het gebouw blijven bestaan. Volgens Michel Pinel wordt aangenomen dat het huidige korps voor douanedoeleinden werd gebruikt in 1900, terwijl het origineel van 1669, gelegen op het puntje van de bank, wordt verondersteld te zijn verdwenen. Een kaart van 1831 toont ook ruïnes op de huidige locatie, wat reconstructie of verplaatsing suggereert. In 1793 eiste de gemeente Den Haag-du-Puits zelfs de bouw van een tweede wacht bij de "Bu du Banque.".

Op 15 augustus 1949 werd het gebouw een christelijke processie. Bedreigd door zeeerosie, werd het tussen 1977 en 1987 gered door een vrijwaringscomité dat zijn fundamenten versterkt. In 1984 maakte regisseur René Féret een scène in zijn film Le Mystère Alexina. Vandaag de dag, het stenen gebouw, van bijna vierkante vorm (3,80 m x 3,30 m), behoudt zijn dodelijke ramen en zijn originele open haard, evenals een altaar gewijd aan de Maagd Maria.

Externe links