Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Dolmen de Kerugon, ook bekend als de Kerugon overdekte oprit, is een megalithisch monument gelegen in de stad Plomeur in Finistère (Bretagne). == Geschiedenis ==De stijl van de corridordolmen is gebaseerd op de hybride architectuur van het Neolithicum. De site is opgenomen in een tumulus van 30 meter in diameter en 2,50 meter in hoogte, met een rechthoekige begraafkamer verdeeld in drie compartimenten van vergelijkbare grootte. Deze structuur suggereert een overgang naar bedekte gangpaden, waar laterale cellen even belangrijk worden als de masterkamer.

De in 1877 door Paul du Châtellier uitgevoerde opgravingen onthulden een rijke archeologische meubels: lithische werktuigen (gepolijste bijlen in doleriet en fibrolith, vlokken van vuursteen), elementen van trim (vezelsloten), en vooral keramiek van drie verschillende soorten. Onder deze aardewerken, de ronde bodem kraampjes en platte bodem vazen, versierd met fijne verticale lijsten, toegestaan om een keramische stijl specifiek voor de uiteindelijke Bretonse Neolithicum, genaamd "type van Kerugou" te definiëren. Hun stilistische homogeniteit suggereert lokale productie in dezelfde werkplaats.

Gerangschikt als historische monumenten in opdracht van 8 april 1922, ontving de dolmen restauratie in 1938 door de Finstrische groep van prehistorische studies. De toegangsgang, 6 meter lang, leidt naar een kamer waarvan de ingang wordt gemarkeerd door een stenen drempel. De vloer, bedekt met grote dunne platen gelegd op een bed van kiezels en gele aarde, getuigt van geavanceerde bouwtechnieken voor de tijd. Volgens de analyse van L-Helgouach illustreert dit monument een belangrijke stap in de evolutie van neolithische begrafenispraktijken in Bretagne.

De archeologische ontdekkingen van Kerugon hebben bijgedragen tot een beter begrip van de samenlevingen van het laatste Neolithicum in Bretagne. Gepolijste bijlen en vezelige bekledingen wijzen op geavanceerde lokale uitwisselingen of knowhow, terwijl de diversiteit van aardewerk de groeiende culturele complexiteit weerspiegelt. De site, hoewel gedeeltelijk gerestaureerd, blijft een belangrijke getuigenis van de begrafenis en ambachtelijke tradities van deze cruciale periode tussen Neolithicum en Metaaltijd.

Externe links