Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Gymnase Theater, 38 boulevard de Bonne-Nouvelle in Parijs 10e, werd opgericht in 1820 door Lugan de La Rozerie als een trainingsruimte voor jonge acteurs. Zijn naam roept een plaats van fysieke en intellectuele oefeningen. Een koninklijk voorrecht stond de weergave van gecondenseerde stukken uit het repertoire van de Comédie-Française en de Opéra toe, onder strikte voorwaarden: werken in verschillende handelingen moesten worden teruggebracht tot één handeling, en die in één handeling tot één scène. Architecten Auguste Rougevin en Louis-Régnier de Guerchy ontwierpen het gebouw op de site van de voormalige tuinen van het hotel van Baron Louis en een deel van de begraafplaats van de parochie Bonne-Nouvelle. Op 23 oktober 1820 werd het theater met drie toneelstukken, waaronder een proloog van Eugene Scribe, snel overgebracht naar Delestre-Poirson, die in 1823 gasverlichting introduceerde.

Onder leiding van Poirson kreeg het Gymnasium de titel Théâtre de Madame dankzij de bescherming van de hertogin van Berry. Hij breidde zijn repertoire uit tot komedies en tekende een exclusief contract met Eugène Scribe. Gesloten in 1830 voor renovatie na de Drie Glories, heropende hij onder zijn oorspronkelijke naam, Gymnasium-Dramatic. In 1844 regisseerde Adolphe Lemoine (bekend als Montigny) het programma naar sentimentele stukken en trok auteurs als Balzac, George Sand of Dumas vader en zoon. Daar werden belangrijke werken gemaakt, waaronder Perrichon's Voyage (1860) van Eugene Labiche.

Het theater onderging verschillende architectonische transformaties, met name in 1880 onder Victor Koning, met een herinrichting door schilders Rubé, Chaperon, Compan en Plumet. In de 20e eeuw maakten vooraanstaande regisseurs als Henry Bernstein (1926-1940) en Marie Bell (1962-1985) stukken van Cocteau, Pagnol of Genet. Het Gymnasium heeft in 1994 een historisch monument gebouwd en behoudt zijn gerenoveerde hal in 1880, met een allegorisch beschilderd plafond. Vandaag de dag werkt hij samen met andere Parijse theaters onder het bijbehorende Parijse Theatres merk en blijft een levende plaats van creatie en erfgoed.

Externe links