Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Plamion Hall is een rechthoekig houten gebouw gebouwd tussen 1819 en 1821, ter vervanging van een eerdere hal verwoest door brand in 1720 (of 1739). Het bestaat uit een centraal schip en een dressoir, met een bakstenen basis getopt door een half-timber. De gevels zijn bedekt met leisteen, en het dak, met lange panelen met halve croupes, is gemaakt van synthetisch materiaal. Moderne toevoegingen zijn toegevoegd aan het zuiden.

Het besluit om de zaal te herbouwen werd genomen in 1811, met de eerste plannen van Mason Brugnon, Carpenter Loriette en Coverer Leroy. In 1817 herzag de departementale architect Cottenet het project. Het werk, dat in 1819 werd voltooid voor 8.720 frank, werd ontvangen in december 1821. In 1828 doorboorde architect Nicolas de Vervins een opening op de noordelijke hoogte, nu gesloten.

Tijdens de Eerste Wereldoorlog sloten de Duitsers de hal met stenen horden en gebruikten het als een verwoestende vestiging in 1917. Grote naar het zuiden in het eerste kwartaal van de 20e eeuw, werd het vermeld als historische monumenten in 1998. Vandaag de dag is het een feestzaal.

De hal rust op een bakstenen solin, en de half-timbering wordt afgesloten door een horden van hetzelfde materiaal. Het werd oorspronkelijk geopend om praktische redenen. De typische Thiérache architectuur maakt het een zeldzame getuigenis van de landelijke openbare gebouwen van het begin van de 19e eeuw.

De bronnen noemen ook een innerlijke bewaker, gebouwd in 1831 en nu weg. De zaal bevindt zich in Place des Templiers (of Place de l'Église) in Plomion, in het departement Aisne, in de regio Hauts-de-France.

Externe links