Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De centrale zalen van Dijon werden gebouwd tussen 1873 en 1875 ter vervanging van het oude Jacobijnse klooster, dat dateert uit de 13e eeuw, en zijn kerk. Dit gemeentelijke project, gelanceerd in 1868, was bedoeld om een moderne overdekte markt te creëren. De oorspronkelijke plannen, opgesteld door de architect van de stad, werden in 1869 afgerond door de ingenieur Louis-Clément Weinberger. De bouw werd toevertrouwd aan Fourchambault's Foundries and Construction Workshops, gespecialiseerd in metalen constructies.

Het gebouw, met een oppervlakte van 4.400 m2 en 13 meter hoog, is georganiseerd rond vier paviljoens en twee hoofdweggetjes. Het huisvest 246 winkels, 14 bijlagen en 728 banken. De architectuur combineert arcades, ingeblikte kolommen versierd met wijnpamps, en korsten gesneden met dierlijke motieven (herten, wilde zwijnen, pluimvee) of symbolisch (Ceres voor de oogst, Hermes voor de handel). Het dak wordt direct geïnspireerd door de zalen van Parijs, wat een verlangen naar afstemming op de stedelijke normen van de tijd markeert.

Geclassificeerd als historische monumenten in 1975, de hallen blijven een levende plaats, open op de markt ochtenden (dinsdag, donderdag, vrijdag, zaterdag). Hun directe omgeving, rijk aan restaurants en koffieterrassen, maakt het een geanimeerde hub van het centrum van de stad. De ruimte van FRAC Bourgondië, gelegen in de buurt, versterkt hun culturele anker. Hun behoud weerspiegelt het erfgoed belang van 19e-eeuwse nutsgebouwen, het combineren van functionaliteit en industriële esthetiek.

Externe links