Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De centrale hallen van Reims, ook bekend als de Boulingrin Halls, werden gebouwd tussen 1927 en 1929 ter vervanging van de oude markt vernietigd tijdens de Eerste Wereldoorlog. Het project, dat werd geselecteerd na een wedstrijd in 1923, werd geleid door architect Émile Maigrot en ingenieur Eugène Freyssinet, die een innovatief proces van "uitschaffen op glijdende hanger" toepaste. In 1929 werd een groot- en detailhandelsmarkt opgericht, georganiseerd in drie verschillende gebieden: een hoge wandeling, een verhoogde ruimte voor de groothandelsmarkt en een open centraal deel.

In 1930 hadden zich structurele problemen voorgedaan, waarbij lekken en valpartijen van beton moesten worden gerepareerd, waaronder een beschermende grill in 1959. Ondanks de expertise van Freyssinet in 1957 die wijst op vroegtijdige veroudering, verzetten de zalen zich tegen de Tweede Wereldoorlog. In 1988 werden ze om veiligheidsredenen in extremis gered door een rangschikking bij de historische monumenten in 1990, dankzij de volksmobilisatie en de interventie van minister Jack Lang.

De renovatie, die in 2010 werd gestart tegen een kostprijs van 31 miljoen EUR, is bedoeld om hun oorspronkelijke uiterlijk te herstellen en tegelijkertijd de structuur te versterken. Het werk, dat in 2012 werd voltooid, liet toe om de wekelijkse markt (woensdag, vrijdag, zaterdag) te hervestigen en culturele activiteiten (tentoonstellingen, concerten) toe te voegen. Het project kreeg in 2015 de prijs voor het cultureel erfgoed van de Europese Unie. Preventieve opgravingen tijdens de werken onthulden ook de middeleeuwse poort van Mars, getuige van de oude geschiedenis van de site.

Architectureel onderscheiden de hallen zich door hun parabolische betonnen structuur van 19,85 meter hoog, ondersteund door externe draagmuren gelegd op 274 palen. De toegangen, gekenmerkt door twee longitudinale portalen en vier zijdeuren genoemd naar lokale rivieren (Suippe, Marne, Vesle, Aisne), worden behandeld in gepolijst cement groen water. Het interieur, verlicht door baairamen met geel licht, inspireerde de overdekte markt van Villefranche-sur-Saône.

Symbool van de reconstructie van Reims na 1918, de hallen illustreren de technische brutaliteit van de jaren twintig en het verlangen naar moderniteit van een stad gekenmerkt door oorlog. Hun redding en rehabilitatie in de 21e eeuw maakt het een emblematische plek, waarin industrieel erfgoed, commercieel leven en culturele activiteiten worden gecombineerd.

Toekomst

De restauratie van de centrale zalen van Boulingrin werd bekroond met de Europese Unie Cultureel Erfgoedprijs 2015 door de Europese Commissie en Europa Nostra.

Externe links