Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Tussen mei 1868 en juli 1870 werd de Martenotzaal gebouwd door architect Jean-Baptiste Martenot. Ze vervangen een houten hal verwoest door het vuur van 1720 en zijn geïnspireerd door Victor Baltard's Halles de Paris, die graniet, baksteen, ijzer en glas combineert. Elk paviljoen, van 1.300 m2, kon plaats bieden aan maximaal 400 handelaren, met een specialisatie: slagerij in het zuiden en multifunctionele ruimte in het noorden.

De geschiedenis van de site dateert uit 1483, met een veemarkt, gevolgd door een houten hal in de 18e eeuw. In 1861 stelde Martenot een eerste project voor, vervolgens in 1867, twee paviljoens gescheiden door een vierkant. Een derde paviljoen, toegevoegd in 1907 door Emmanuel Le Ray, werd vernietigd in 1988 tijdens de renovatie, waaronder ondergrondse parking. De hallen, bedreigd met verwoesting in de jaren zeventig, werden gered door de inzet van Edmond Hervé, burgemeester gekozen in 1977.

Gerangschikte historische monumenten in 1990, de Martenot Halls nu de Lice Market (zaterdag) en culturele evenementen. De noordelijke hal, modulair, herbergt congressen en tentoonstellingen, terwijl de zuidelijke hal blijft gewijd aan de slagerij. Hun innovatieve architectuur, die traditionele en moderne materialen combineert, maakt het tot een symbool van Rennes' erfgoed.

Hun ontwerp weerspiegelt de behoeften van een groeiende stad in de 19e eeuw, waar overdekte markten essentieel werden voor hygiëne en stedelijke organisatie. De hallen illustreren ook de invloed van Parijse modellen in de provincie, terwijl ze de lokale technieken aanpassen, zoals het gebruik van Bretonse graniet.

De polemiek van de jaren zeventig rond hun vernietiging onthult de betrokkenheid van de Rennes bij deze plek, gered door een burger en politieke mobilisatie. De renovatie van 1988, door het verwijderen van het derde paviljoen, heeft de ruimte opnieuw gericht op de twee originele paviljoens, terwijl de modernisering van het gebruik ervan.

Externe links