Menhir erectie Néolithique (≈ 4100 av. J.-C.)
Prehistorische oorsprong van het monument.
XIe siècle
Christianisering van Menhir
Christianisering van Menhir XIe siècle (≈ 1150)
Beeldhouwkunst in de vorm van een gepatst kruis.
23 juin 1937
Historische monument classificatie
Historische monument classificatie 23 juin 1937 (≈ 1937)
Registratie bij ministerieel decreet.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Hanhon Cross langs de weg van Carnac naar het gehucht Hanhon: inscriptie bij bestelling van 23 juni 1937
Kerncijfers
Information non disponible - Geen karakter geciteerd
De brontekst vermeldt geen historische acteurs in verband met dit monument.
Oorsprong en geschiedenis
Het Hanhon kruis, ook wel het Julien kruis of het Hahon kruis genoemd, is een menhir van het Christelijke Neolithicum in de 11e eeuw. Gelegen in Carnac in Morbihan, deze megalith is gelegen aan de westelijke rand van de weg die de gehuchten van Kermabo en Hahon verbindt, ongeveer 370 meter ten zuiden van de kapel Saint Aubin. Het wordt gepresenteerd in de vorm van een verpand kruis rustend op een bijna cilindrische trommel, met twee gegraveerde motieven op zijn westelijke gezicht.
Oorspronkelijk was dit monument een typische menhir van de regio, rijk aan megalithische resten. In de 11e eeuw, werd het bovenste deel gesneden om een kruis te vormen, symboliserend de progressieve Christianisering van heidense sites. Dit soort hergebruik illustreert de overgang tussen prehistorische overtuigingen en het middeleeuwse christendom in Bretagne. Het kruis werd geclassificeerd als een historisch monument in 1937, dat zijn dubbele archeologische en religieuze waarde herkent.
De menhir drum behoudt twee boven elkaar gelegde motieven, geïnterpreteerd als een mogelijk "frontaal teken," een symbool waarvan de exacte betekenis blijft besproken. Deze gravures, samen met de Vandaag behoort het Hanhon kruis tot de gemeente Carnac en getuigt van het megalithische en christelijke erfgoed van de regio.
Zijn inscriptie in de historische monumenten in 1937 bewaarde deze unieke vestige, op het kruispunt van twee belangrijke periodes: het Neolithicum, gekenmerkt door de oprichting van de megalieten, en de Middeleeuwen, een periode van intense christendom. De locatie dicht bij de kapel Saint-Aubin versterkt zijn anker in het lokale religieuze landschap, terwijl het herinnert aan zijn prehistorische oorsprong.