Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Lamballe's nationale dekhengst ontstond in 1783 met de oprichting van een koninklijk depot in een stal in de Sint Martin kazerne. In 1790 werd hij kort gerestaureerd in 1825 voordat hij in 1842 definitief werd geïnstalleerd en een belangrijke speler werd in de Bretonse paardenfokkerij. De eerste rol was het bieden van broedstandaarden voor de 70.000 katrolmerrie in haar kiesdistrict, die de North Shores en Ille-et-Vilaine omvat.

In de 19e eeuw speelden de haras een belangrijke rol in de ontwikkeling van lokale rassen, met name de Bretonse Postier (voorheen Norfolk-Breton), door de Trotteur Norfolk hengsten van Engeland te importeren. Het herbergt tot 350 hengsten in elf stallen gebouwd tussen 1825 en 1907. De Naous hengst, de halve Ardennen, werd de grondlegger van de Bretonse Trait. Na de Frans-Duitse oorlog van 1870, breidde het terrein zich uit om aan militaire behoeften te voldoen, maar het fokken van lichte paarden was moeilijk te opleggen in het licht van de traditie van de eigenschap.

In de 20e eeuw moderniseerde de haras met kunstmatige inseminatie (sinds 1980) en diversifieerde haar activiteiten, waar paardenwedstrijden, tentoonstellingen en evenementen zoals Les Mille Sabots werden georganiseerd, een paardensportfestival dat in 1999 werd opgericht. In 2006 werd het beheer ervan toevertrouwd aan een gemengde unie (regio Bretagne, departement, intercommunaliteit, stad), die de overgang van een rol van publieke benchmarking naar een toeristische en erfgoedroeping markeerde. Gerangschikt als historisch monument in 2015 behoudt de site nu 12 Napoleontische stallen, een eerzadel en een verzameling van 22 hippomobiele voertuigen.

De haras is ook een plaats van geheugen, met archieven van 1864 tot 2016 (hoewel gereduceerd tot 49 lineaire meter na het sorteren). De sobere en functionele gebouwen illustreren de evolutie van paardensporttechnieken, terwijl het 13 hectare groot park en opmerkelijke bomen (sewwood, blue cedar) het een stedelijke groene ruimte maken. Artistieke tentoonstellingen in de Arts stal en animaties zoals de donderdagen van de haras of de kerstmarkt (20.000 jaarlijkse bezoekers) verankeren de site in het lokale leven.

Onder de opmerkelijke figuren, Auguste Ollivier, inspecteur van de studs aan het begin van de 20e eeuw, wordt toegeschreven aan het hebben gepromoveerd de Bretonse Postier als een artillerie paard, bijdragen aan regionale welvaart. Dupont-Auberville, iconische directeur, moderniseerde de infrastructuur en organiseerde wedstrijden voor artilleriepaarden. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd adjunct-directeur J. Genry geïnterneerd voor verzet, wat de betrokkenheid van de acteurs van de studs in de nationale geschiedenis illustreerde.

Externe links