Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Haras National de Hennebont is ontstaan in de overdracht, in 1857, van het hengstendepot dat oorspronkelijk sinds 1806 in de abdij van Langonnet werd geïnstalleerd. Deze reis was bedoeld om de toegankelijkheid voor Zuid-Bretagne te verbeteren, die toen slecht bediend werd door smalle en onbegaanbare wegen. De gekozen locatie was de omheining van de Abdij van Vreugde in Hennebont, waar het nieuwe depot officieel werd ingehuldigd tijdens het bezoek van het keizerlijke echtpaar in augustus 1858. Op dat moment had de Haras Service slechts vijf hectare rond de abdij, de rest van de behuizing werd slechts tussen 1920 en 1921 verworven.

De haras faciliteiten, gebouwd in het derde kwart van de 19e eeuw, zijn georganiseerd rond twee centrale binnenplaatsen omgeven door zeven stallen. Het complex omvat ook bijkomende gebouwen zoals een verpleegkliniek, een smederij, een zadelwerk en accommodatie voor de directeur en het personeel. De historische ingang van de site volgde de oever van de Blavet naar de poort van de abdij, voordat de totale aankoop van de behuizing veranderde deze toegang. De stud, met uitzondering van een gebouw gebouwd in 1986, is sinds 1995 vermeld in Historische Monumenten.

De Hennebont stud toont de evolutie van de infrastructuur voor paardenfokkerij in Frankrijk in de 19e eeuw, gekenmerkt door een verlangen naar modernisering en centralisatie. Zijn vestiging in een voormalige monastieke site weerspiegelt ook het hergebruik van religieus erfgoed voor seculiere doeleinden na de revolutie. Vandaag de dag, de haras blijft een architectonische en historische getuigenis van deze periode, met behoud van een roeping gekoppeld aan de wereld van paarden.

Externe links