Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Tarbes stud, gemaakt in 1806 onder Napoleon I, maakt deel uit van de heropleving van de keizerlijke studs na hun onderdrukking tijdens de revolutie. Oorspronkelijk geïnstalleerd in het oude seminarie van de stad, wordt het vervolgens overgebracht naar de huidige locatie, de Hallen van Ancizan. Dit project beantwoordt aan de wens om de nationale fokkerij te ontwikkelen om de invoer van paarden te verminderen, een zorg die al aanwezig is onder Lodewijk XIV met Colbert. De gebouwen, gebouwd in de 19e eeuw, vormen een harmonieus ensemble gekenmerkt door Empire stijl, met architectonische innovaties zoals gietijzeren gewelven.

De haras zijn onafscheidelijk van de creatie van het Navarrin paard, dat afkomstig is van kruisen tussen lokale, Engelse en Arabische rassen, beschouwd als het beste Europese wapen paard in de 19e eeuw. Na verloop van tijd ontwikkelde zijn activiteit zich tot het fokken van competitieve paarden, met name Frans Anglo-Arabisch, maar ook Arab Pur-sang, Mérens of Comtois. In 2016, nadat het door IFCE te koop was gezet wegens een gebrek aan winstgevendheid, kocht het gemeentehuis Tarbes het voor 2 miljoen euro, wat dit historische erfgoed spaarde en de weg vrijmaakte voor nieuwe culturele en paardensportprojecten.

Het architectonisch complex, geclassificeerd als Historisch Monument in 1975 voor zijn gevels en daken, onderscheidt zich door gespecialiseerde apparatuur: een functionele maéchalerie met twee ferragezones (voor de Fransen en voor zware paarden), stallen met verschillende architecturen (zoals de Devèze stal, de oudste, of de Larrieu stal, eind 19e eeuw), en een Cheval huis veranderd in een tentoonstellingsruimte. In het park worden ook evenementen georganiseerd zoals springwedstrijden met cavaleriepaden en tweehonderdjarige bomen. De modernisering omvat paardenfoktechnieken (projectie en kunstmatige inseminatie) en toekomstige projecten zoals een militaire paardensportclub of een gastronomisch restaurant in het huis van de voormalige directeur.

De stud illustreert ook de veranderingen van de nationale studs, van repositories van koninklijke normen (17de eeuw) naar keizerlijke instrumenten en vervolgens naar openbare structuren voor hun gedeeltelijke privatisering. De overname door de stad in 2016 markeert een keerpunt, met een investeringsprogramma van € 5 miljoen over 4 jaar om historische gebouwen te herstellen en educatieve activiteiten te ontwikkelen (equitherapie, rondleidingen). De site, gelegen in de wijk Gespe, is nu een plaats van bemiddeling tussen paardrijden en openbaar erfgoed, zoals de Serie d'Honneur (1823), die de periode harnassen bewaart.

Ten slotte is de Tarbes stud een innovatief architectonisch model voor zijn tijd, oorspronkelijk ontworpen als een standaard repository. De gebouwen, zoals de erestal met gebogen bogen ondersteund door gietijzeren tocht, weerspiegelen een zeldzame functionele en esthetische reflectie in het begin van de 19e eeuw. Vandaag, tussen historische herinneringen (wedstrijden, tentoonstellingen) en hedendaagse aanpassing (renovaties, nieuwe toepassingen), blijft de site een symbool van de band tussen mens en paard in Occitanie.

Externe links