Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het huis van La Taverne is een middeleeuwse patriottistische woning gebouwd in Causade in het laatste kwart van de 13e eeuw. Dit gebouw, ook bekend als een torenhuis, onderscheidt zich door zijn bakstenen architectuur, typisch voor stedelijke woningen in Zuidwest-Frankrijk. Aanvankelijk geïsoleerd, werd het vergroot door een tweede huis in het noorden vóór het midden van de 14e eeuw, zoals blijkt uit de fries van ECU.

Het huis kreeg een bijzondere reputatie dankzij Eugène Viollet-le-Duc, die het vertegenwoordigde in zijn Dictionnaire raisonné de l'architecture française (1863) als archetype van middeleeuwse woningen. In 1925 werd er een historisch monument opgericht en pas in 2009 werd er uitgebreid archeologisch onderzoek gedaan tijdens een herontwikkelingsproject. Een dendrochronologische analyse maakte het mogelijk om precies de bouw ervan te dateren: de balken van de eerste vloerplafonds dateren uit 1274-1275, en die van de tweede verdieping uit 1278-1282.

Grote veranderingen vonden plaats in de 15e en 16e eeuw. In de 15e eeuw werden de ramen op de eerste verdieping veranderd in dubbelkruiste ramen, waarschijnlijk onder impuls van de lokale familie Missolières. Een Italiaanse trap, toegevoegd in de 16e of 17e eeuw, serveert de drie woonvloeren en de begane grond, ooit bezet door winkels. De plafondzolen behouden sporen van 16e eeuwse muurschilderingen, waaronder een rood en geel half-delige surcot karakter, met een Phrygische kap.

Het oorspronkelijke gebouw, van trapeziumvormige vorm (7.50-9.40 m breed, 11 m lang, 16,10 m hoog), combineert stenen en stenen elementen voor bandels en zuilen. De gevel, bekroond met een corbellatie van tegels ("genoise"), illustreert de invloed van mediterrane constructieve technieken. Ondanks zijn huidige naam als "Taverne" werd het monument vroeger "Huis van de Weduwen" genoemd, zonder dat de oorsprong van deze verandering bekend was.

De muurschilderingen ontdekten, hoewel fragmentarisch, onthullen een verfijnd decor: interlaces, rozen en gouden macaroons sieren de plafonds, terwijl een muur op de eerste verdieping behoudt een menselijke figuur van leven-size. Deze elementen, gecombineerd met onleesbare inscripties, suggereren een hoge sociale status van de bewoners. Het huis, nu gelegen aan de rue de la République 21, blijft een uitzonderlijke getuigenis van middeleeuwse civiele architectuur in Occitanie.

Externe links