Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het 17e-eeuwse huis, gelegen 2 kerkplein in Plouaret (Côtes-d'Armor), is een typisch voorbeeld van Bretonse Renaissance civiele architectuur. Gebouwd van graniet gesneden steen, wordt het onderscheiden door zijn pilaster deur bovenop een pediment versierd met een schild, evenals door de twee blootgestelde pediment ramen verlichten een levend niveau. De gevormde schoorsteenstronk, gelegen in de westelijke gevel, en de versierde kroonlijst getuigen van een bijzondere aandacht voor architectonische details. Het dak, bedekt met leisteen, combineert lange stukken en rump naar het westen, kenmerkend voor de burgerlijke huizen van die tijd.

Deels ingeschreven bij de Historische Monumenten op 17 december 1926 is dit huis beschermd vanwege zijn gevel en dak. Ze is ook bekend als het huis van Bretonse dichter François-Marie Luzel (1821 Een latere verwijzing naar een eigenaar genaamd Nicolas Le Houérou suggereert mogelijke veranderingen in de 18e eeuw, hoewel de oorspronkelijke bouw is gedateerd tot het laatste kwart van de 16e of vroege 17e eeuw. Beschouwd als een van de oudste huizen in het dorp, de Renaissance inrichting maakt het een waardevolle getuigenis van het welzijn van Bretagne op dit moment.

De ligging van het huis, ten zuiden van het kerkplein, onderstreept het belang ervan in de historische stedelijke structuur van Plouaret. De staat van behoud en architectonische elementen maken het een representatief monument van het Bretonse burgerlijke erfgoed, vaak geassocieerd met opmerkelijke lokale families. De vermelding van secundaire gaten (zoals het linkerraam op de begane grond) duidt op latere aanpassingen aan het woongebruik. Vandaag de dag blijft het een punt van erfgoedbelang, hoewel de toegang tot het publiek niet expliciet wordt gedocumenteerd.

Externe links