Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Huis à Riquewihr dans le Haut-Rhin

Huis

    46 Rue du Général de Gaulle
    68340 Riquewihr
Particuliere eigendom
Maison
Maison
Maison
Maison
Crédit photo : © Ralph Hammann - Wikimedia Commons - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1600
1700
1800
1900
2000
1572
Gedateerde stenen deur
1592-1607
Verwerving door Liechtenauer
1600
Huwelijk van Jérémis en Margaretha
1613
Bouw van een toren
1985
Ontdekking van het geschilderde plafond
26 janvier 1989
Indeling en registratie MH
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Toren met schroeftrap en deur; plafond geschilderd op de tweede verdieping (Box 2.308): indeling bij decreet van 26 januari 1989; Façades, daken en toegangspas (Box 2.308): Inschrijving bij decreet van 26 januari 1989

Kerncijfers

Jérémias Liechtenauer - Eigenaar en burgerlijk Verdachte sponsor van de toren
Margaretha Schmidt - Echtgenote van Jérémias Fortune mede-eigenaar van Riquewihr

Oorsprong en geschiedenis

Het huis gelegen aan de 44 rue du Général-de-Gaulle in Riquewihr is een emblematische gebouw van de Elzasische civiele architectuur van het begin van de zeventiende eeuw. Gebouwd in 1613, wordt het onderscheiden door zijn hors-oeuvre zeshoekige trap torentje, versierd met een rijk gesneden Renaissance deur (leeuwenhoofd, man hoofd, vrouw hoofd, en armen van de Liechtenauer echtgenoten). Binnen, een geschilderd plafond op de tweede verdieping, ontdekt in 1985, toont vogels, insecten, fruit en bloemen, die de artistieke verfijning van de periode weerspiegelen. Het eigendom werd tussen 1592 en 1607 verworven door Jérémis Liechtenauer en Margaretha Schmidt, de invloedrijke burgerij van Riquewihr.

De toren, die in 1989 als historisch monument werd genoemd, herbergt een verwarde helisch slibtrap met een engelenhoofd. De ingangsdeur, gedateerd en ondertekend, draagt een inscriptie in het Duits en de 1613 vintage. De bijgebouwen, deels gemaakt van zandsteen en hout, behouden elementen uit de zestiende en zeventiende eeuw, waaronder een gewelfde kelder in een wieg en een deur van 1572. Het huis illustreert ook de lokale economische ontwikkeling: zijn weefateliers, actief tot de 19e eeuw, herinneren aan het belang van deze activiteit in de regio.

Sinds 1989 worden de gevels, daken en toegangswegen als historische monumenten genoemd. De begane grond, nu bezet door een apotheek, contrasteert met het oorspronkelijke residentiële en ambachtelijke gebruik. De Liechtenauer wapens, zichtbaar op de deur van de toren, onderstrepen hun sociale status, terwijl het geschilderde plafond, waarschijnlijk hedendaagse bouw, een zeldzaam artistiek erfgoed in de Elzas onthult. Latere veranderingen (windows redone, toevoeging van het houten gedeelte) tonen een continue aanpassing van het gebouw aan de behoeften van de bewoners.

Externe links