Gedateerde stenen deur 1572 (≈ 1572)
Toegang tot een oud bijgebouw
1592-1607
Verwerving door Liechtenauer
Verwerving door Liechtenauer 1592-1607 (≈ 1600)
Progressieve aankoop van onroerend goed
1600
Huwelijk van Jérémis en Margaretha
Huwelijk van Jérémis en Margaretha 1600 (≈ 1600)
Unie van vermoedelijke sponsors
1613
Bouw van een toren
Bouw van een toren 1613 (≈ 1613)
Datum gegraveerd op de deur
1985
Ontdekking van het geschilderde plafond
Ontdekking van het geschilderde plafond 1985 (≈ 1985)
Onder een vals modern plafond
26 janvier 1989
Indeling en registratie MH
Indeling en registratie MH 26 janvier 1989 (≈ 1989)
Bescherming van de toren en gevels
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Toren met schroeftrap en deur; plafond geschilderd op de tweede verdieping (Box 2.308): indeling bij decreet van 26 januari 1989; Façades, daken en toegangspas (Box 2.308): Inschrijving bij decreet van 26 januari 1989
Kerncijfers
Jérémias Liechtenauer - Eigenaar en burgerlijk
Verdachte sponsor van de toren
Margaretha Schmidt - Echtgenote van Jérémias
Fortune mede-eigenaar van Riquewihr
Oorsprong en geschiedenis
Het huis gelegen aan de 44 rue du Général-de-Gaulle in Riquewihr is een emblematische gebouw van de Elzasische civiele architectuur van het begin van de zeventiende eeuw. Gebouwd in 1613, wordt het onderscheiden door zijn hors-oeuvre zeshoekige trap torentje, versierd met een rijk gesneden Renaissance deur (leeuwenhoofd, man hoofd, vrouw hoofd, en armen van de Liechtenauer echtgenoten). Binnen, een geschilderd plafond op de tweede verdieping, ontdekt in 1985, toont vogels, insecten, fruit en bloemen, die de artistieke verfijning van de periode weerspiegelen. Het eigendom werd tussen 1592 en 1607 verworven door Jérémis Liechtenauer en Margaretha Schmidt, de invloedrijke burgerij van Riquewihr.
De toren, die in 1989 als historisch monument werd genoemd, herbergt een verwarde helisch slibtrap met een engelenhoofd. De ingangsdeur, gedateerd en ondertekend, draagt een inscriptie in het Duits en de 1613 vintage. De bijgebouwen, deels gemaakt van zandsteen en hout, behouden elementen uit de zestiende en zeventiende eeuw, waaronder een gewelfde kelder in een wieg en een deur van 1572. Het huis illustreert ook de lokale economische ontwikkeling: zijn weefateliers, actief tot de 19e eeuw, herinneren aan het belang van deze activiteit in de regio.
Sinds 1989 worden de gevels, daken en toegangswegen als historische monumenten genoemd. De begane grond, nu bezet door een apotheek, contrasteert met het oorspronkelijke residentiële en ambachtelijke gebruik. De Liechtenauer wapens, zichtbaar op de deur van de toren, onderstrepen hun sociale status, terwijl het geschilderde plafond, waarschijnlijk hedendaagse bouw, een zeldzaam artistiek erfgoed in de Elzas onthult. Latere veranderingen (windows redone, toevoeging van het houten gedeelte) tonen een continue aanpassing van het gebouw aan de behoeften van de bewoners.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen